Στις ομοσπονδιακές χώρες (Καναδάς, Αυστραλία, Νότια Αφρική, Αργεντινή κ.ά.), τα πάρκα καθορίζονται σε εθνικό και υποεθνικό επίπεδο. Αν και και τα δύο διατηρούν τη φύση, τα μανδάτα, οι πόροι και το εύρος διαφέρουν συστηματικά.
| Διάσταση | Εθνικά Πάρκα | Επαρχιακά/Πολιτικά Πάρκα |
|---|---|---|
| Διοικητική Αρχή | Ομοσπονδιακή κυβέρνηση (π.χ. Parks Canada, NPS) | Επαρχιακή/πολιτική κυβέρνηση |
| Νομική Βάση | Νόμοι εθνικών πάρκων | Νόμοι επαρχιακών πάρκων |
| Τυπικό Μέγεθος | Μεγαλύτερα (συχνά 1.000–10.000+ τετρ. χλμ²) | Μικρότερα (συχνά 10–1.000 τετρ. χλμ²) |
| Αριθμός | Λιγότερα (Καναδάς: 48; ΗΠΑ: 63) | Περισσότερα (Οντάριο: 340+; BC: 1.000+) |
| Κριτήρια Επιλογής | Εθνική σημασία; αναπαριστικότητα φυσικών περιοχών | Περιφερειακή σημασία; πρόσβαση αναψυχής για κατοίκους |
| Χρηματοδότηση | Ομοσπονδιακό προϋπολογισμό; συχνά μεγαλύτερο ανά τετρ. χλμ² | Επαρχιακό προϋπολογισμός; πιο μεταβλητό |
| Υποδομή | Εκτεταμένη (κέντρα επισκεπτών, κατασκήνωση, ερευνητικά σταθμοί) | Μέτρια έως αναπτυγμένη; ποικίλλει πολύ |
| Τουριστική Έλξη | Διεθνής + εγχώρια | Κύριως περιφερειακή/εγχώρια |
| Οικολογικός Ρόλος | Δείγματα οικοσυστημάτων; ευρύκλιμακες διαδικασίες | Συνδεσιμότητα; τοπική βιοποικιλότητα; ζώνες ασφαλείας |
Τα «state parks» είναι το υποεθνικό αντίστοιχο. Κάποια (Adirondack Park, NY – 24.000 τετρ. χλμ²; Anza-Borrego, CA – 2.400 τετρ. χλμ²) νικάν πολλά εθνικά πάρκα. Η διαχείριση κυμαίνεται από έρημο έως εντατική αναψυχή.
Τα εθνικά πάρκα προστατεύουν τα «στεφάνια». Τα επαρχιακά/πολιτικά πάρκα καλύπτουν κενά, προστατεύουν περιφερειακά ενδημικά, παρέχουν καθημερινή πρόσβαση στη φύση και δημιουργούν οικολογικά δίκτυα. Μαζί σχηματίζουν ένα μοσαϊκό διατήρησης σε κλίμακες.
