Η σύγχυση συχνά περιβάλλει τις ονομασίες προστατευόμενων περιοχών. Το Yosemite National Park, ένας από τους αμερικανικούς διαμάντες, χαρακτηρίζεται συχνά λανθασμένα. Η διάκριση έχει σημασία: αντικατοπτρίζει διαφορετικές φιλοσοφίες διαχείρισης, νομικά πλαίσια και προτεραιότητες διατήρησης.
Το Yosemite ορίστηκε εθνικό πάρκο την 1 Οκτωβρίου 1890 — το τρίτο στο αμερικανικό σύστημα μετά το Yellowstone και Sequoia. Η νομοθεσία ίδρυσης ενίσχυε τη διατήρηση "φυσικών περιεργειών και θαυμάτων" για δημόσια χρήση. Η 1906 επαναφορά της κοιλάδας Yosemite και της Mariposa Grove από την κρατική στην ομοσπονδιακή έλεγχο στερέωσε την κατάστασή του ως εθνικό πάρκο.
Σημαντικά, το Yosemite περιέχει ορισμένο wilderness (94% του πάρkou υπό τον Wilderness Act του 1984), αλλά η υπερυπάρχουσα μονάδα παραμένει εθνικό πάρκο, όχι preserve.
Οι προτεραιότητες διαχείρισης διαφέρουν: τα εθνικά πάρκα προτεραιώνουν την εμπειρία επισκέπτη παράλληλα με τη διατήρηση· τα preserves συχνά προτεραιώνουν την προστασία πόρων με παραδοσιακές χρήσεις που συνεχίζονται. Χρηματοδότηση, προσωπικό, ρύθμιση και διαδικασίες σχεδιασμού πηγάζουν όλα από την ορισμική ονομασία.
Για τους επισκέπτες, η πρακτική διαφορά: το Yosemite προσφέρει αναπτυγμένα κατασκηνώσεις, καταλύματα, συστήματα shuttle, και εκτεταμένα διερμηνευτικά προγράμματα — χαρακτηριστικά του μοντέλου εθνικού πάρκου. Ένα preserve θα πιθανόν είχε λιγότερες εγκαταστάσεις και διαφορετικούς κανόνες αναψυχής.
Η κατάσταση του Yosemite ως εθνικό πάρκο αντικατοπτρίζει τον ρόλο του ως κορυφαία προστατευόμενη περιοχή που ισορροπεί διατήρηση με δημόσια πρόσβαση — ένα μοντέλο που αναπαράγεται παγκοσμίως.
