Το Εθνικό Πάρκο Πετρωμένου Δάσους (Αριζόνα) διατηρεί μια από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις πετρωμένου ξύλου στον κόσμο από την Ψηλή Τριασική (~225 εκατ. χρόνια πριν). Τα απολιθωμένα κορμούς αποκαλύπτουν ένα εξαφανισμένο οικοσύστημα.
Συγγενές με τη σύγχρονο πεύκη Νόρφολκ, αυτά τα γυμνόσπερμα ανήλθαν 30–45 μ ύψος, 3 μ διάμετρος. Κυβερνούσαν τις υδατοχρεώδεις δάσους παράλληλα σε ποταμούς και λίμνες. Τουλάχιστον 16 είδη δέντρων έχουν εντοπιστεί, αλλά το Araucarioxylon αποτελεί την πλειοψηφία των ορατών κορμών.
Το σημερινό πάρκο είναι υψηλό έρημο: δάση πουγκίκο-τσούνιπερ, λιβάδια και υγρικά δρόμοι παράλληλα σε ξηρές φάραγγες. Τα πολυχρωματικά κακοτοπιά (Σχήμα Τσίνλε) αποκαλύπτουν τα απολιθωμένα στρώματα. Οι ράνθους χρώματα του πετρωμένου ξύλου προέρχονται από μέταλλα (σίδηρος, μανγάνιο, πυρίτιο) που αντικατέστησαν την κυττα룰όζη.
Οι επισκέπτες περπατούν ανάμεσα σε πέτρινα κορμούς σε μονοπάτια όπως το Κρυσταλλικό Δάσος και Γίγαντες Κορμοί—ένα δάσος παγωμένο στο μεταλλικό χρόνο.
