Η αποδασισμός απειλεί ανισомерώς τέσσερις κατηγορίες φυτών—κάθε μία αντιπροσωπεύει ανταλλακτική εξελικτική, οικολογική, και ανθρώπινη αξία:
Υπερ-ενδημικά είδη προσαρμοσμένα σε σταθερά, σκιαδερά, υγρά μικροκλίματα. Παραδείγματα: Rafflesia (παράσιτα γιγάντια λουλούδια), Amorphophallus, αμέτρητα ορχιδέες, υποβρύχια Rubiaceae, Melastomataceae. Δεν επιβιώνουν σε περιθωριακά εφέ, ξηρασία, ή κομμάτια. Ρύθμοι εξαφάνισης 100–1.000× φόντο.
Είδη περιορισμένα σε μονά βουνά, φάραγγες, ή τύπους εδάφους (ophiolithic, ασβέστolithos, inselbergs). Αποδασισμός = απώλεια ολόκληρου οικοτόπου. Π.χ. Nepenthes pitcher plants σε μοναδικά βουνά Σουμάτρας· Dioscorea yams στα τσίνγκι της Μαδαγασκάρης.
~25–50% σύγχρονων φαρμάκων προέρχονται από τροπικά φυτά (βινκριστίνη, ταξολ, αρτεμισινίνη, κινίνη). Η ντόπια γνώση οδηγεί την ανακάλυψη. Αποδασισμός διαγράφει τόσο είδη όσο και τους πολιτισμούς που τα γνωρίζουν.
Αγρια συγγενή καλλιεργειών (CWR) καφέ, κακάο, μπανάνα, ρύζι, σίτος, πατάτα φέρουν γονίδια για αντοχή σε ασθένειες, ξηρασία, θρέψη. Οι οικοτόποι τους δάσους είναι τράπεζες γονιδίων. Απώλεια = μειωμένες μελλοντικές επιλογές προσαρμογής.
Μυκοριζικά μύκητες, εγκεφαλιστές, αποσποριστές εξαφανίζονται μαζί με φιλοξενούμενα φυτά—καταρρακτική καταστροφή.
Η προστασία απαιτεί μεγάλα, συνδεδεμένα απαρχήματα· δικαιώματα γης ντόπιων· ex situ σπόρων τράπεζες· και αξιολόγηση εστίας δάσους πάνω από μετατροπή.
