Η όρμος Σαράσοτα (Sarasota Bay) είναι σπίτι περίπου 150 μουρμουλιών δελφίνων. Αυτά τα δελφίνια ζουν στην όρμος ολόκληρο το χρόνο, και οι εμφανίσεις είναι συχνές. Το τρώσιμο ή η αφήση άγριων δελφίνων είναι παράνομο, και η είσοδος στο νερό με τα δελφίνια της Σαράσοτα Bay είναι έντονα αποθαρρυτικό, αλλά υπάρχουν μερικοί τρόποι να πλησιάσετε και να γίνετε προσωπικοί με αυτά τα χαρουμένα και έξυπνα ζώα.
Η βόρεια ακτή της Φλόριντας υποστηρίζει μεγάλο πληθυσμό άγριων δελφίνων μουρμουλιών που ευδοκιμούν στα ζεστά, ρηχά, υποτρόπικα όρμους και λιμνοφάραγγα. Το φαγητό είναι πλούσιο, με πολλούς τύπους ψαριών στα και γύρω από τις πλούσιες θαλάσσιες φύλες που καλύπτουν την όρμο Σαράσοτα. Η όρμος προσφέρει επίσης στα δελφίνια κάποιη προστασία από καρχαρίες, που προτιμούν τον ανοιχτό ωκεανό.
Οι ιδιοκτήτες βαρκών δεν θα έχουν πρόβλημα να εντοπίσουν δελφίνια στην όρμο Σαράσοτα, αλλά αν ένα πλησιάσει, βεβαιωθείτε να μην το τρέφετε ή να το αγγίζετε. Τα δελφίνια, όπως άλλα άγρια ζώα, δεν πρέπει να μαθαίνουν να εξαρτώνται από τους ανθρώπους για φαγητό ή κοινωνική αλληλεπίδραση.
Για να κολυμπήσετε και να αγγίξετε ένα δελφίνι, επισκεφθείτε το Discovery Cove στην Όρλαντο, δύο ώρες βορειοανατολικά του Σαράσοτα. Το Discovery Cove επιτρέπει στους επισκέπτες να αλληλεπιδράσουν με εκπαιδευμένα δελφίνια. Εμπειρογνώμονες προπονητές δελφίνων παρακολουθούν το κολύμπι για να διασφαλίσουν ότι τόσο οι επισκέπτες όσο και τα δελφίνια παραμένουν ασφαλείς.
Στο Discovery Cove, ένας προπονητής συνοδεύει μικρές ομάδες επισκεπτών στην λαγούνα του cove για να περάσουν 30 λεπτά με τα δελφίνια. Οι κολυμβητές μπορούν να γλείψουν, να τριχωνίσουν και να φιλήσουν τα ειδικά εκπαιδευμένα δελφίνια του cove. Στο τέλος της εμπειρίας, κάθε κολυμβητής παίρνει ένα ταξίδι πίσω στην ακτή κρατώντας την πτερύγια του δελφινιού. Παιδιά μικρότερα από 6 ετών δεν μπορούν να συμμετάσχουν στο δελφίνι κολύμπι.
Οι ισχυριζόμενες θεραπευτικές επιδράσεις του κολυμπιού με δελφίνια είναι αμφιλεγόμενες. Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε το 2005 στο British Medical Journal βρήκε ότι συμμετέχοντες με ήπια έως μέτρια κατάθλιψη που πέρασαν μια ώρα στο νερό με δελφίνια καθημερινά για δύο εβδομάδες εμφάνισαν βελτίωση στην διάθεση. Ωστόσο, η ερευνήτρια δελφίνων Lori Marino έχει εξετάσει τέτοιες μελέτες και βρήκε ότι τα ελαττώματα στο σχέδιο των μελετών ακυρώνουν τα αποτελέσματα. Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στο journal Anthrozoös, η Marino συμπέρανε: «δεν υπάρχει σοβαρή απόδειξη ότι η DAT (δελφίνι-ασιστειμένη θεραπεία) είναι νόμιμη θεραπεία ή ότι προσφέρει κάτι παραπάνω από προσωρινές βελτιώσεις στην διάθεση».
Μερικά από τα δελφίνια στην όρμο Σαράσοτα μαθαίνουν να βασιζόνται στους ανθρώπους για φαγητό και έχουν γνωστοποιηθεί να κλέβουν δέλεα και ψάρια από αλεστικές γραμμές. Ένα ιδιαίτερα θρασύ δελφίνι, με το βελτιστοποιημένο «Beggar», παίρνει σκουπίδια από ιδιοκτήτες βαρκών αλλά συχνά δίνει ένα άσχημο αφοσίωσης σε οποιονδήποτε προσπαθεί να το αγγίξει: δαγκώνει. Αν σκεφτείτε να πηδήξετε στο νερό με άγρια δελφίνια, θυμηθείτε ότι τα άγρια δελφίνια διαφέρουν από τους αιχμαλώτιους τους αντίστοιχους.
