Ο Μέγας Τείχος της Κίνας, τόπος Παγκόσμιας Κληρονομιάς UNESCO και εικονικό σύμβολο της κινεζικής πολιτείας, προσελκύει εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως. Ο τουρισμός φέρνει ζωτικά οφέλη αλλά θέτει και σοβαρές απειλές σε αυτό το ευαίσθητο πολιτιστικό θησαυρό.
Ο τουρισμός παράγει σημαντικά έσοδα για κεντρικές και τοπικές κυβερνήσεις, χρηματοδοτώντας διατήρηση, αποκατάσταση και διαχείριση τόπου. Υποστηρίζει αμέτρητες θέσεις εργασίας — ξεναγούς, πωλητές, ξενοδόχους, μεταφορείς — σε συχνά αγροτικές κοινότητες.
Η παγκόσμια επίσκεψη αυξάνει την ενημέρωση για την ιστορική σημασία του Τείχους, ενισχύοντας την εθνική περιφάνεια και την διεθνή εκτίμηση. Εκπαιδευτικά προγράμματα στον τόπο διδάσκουν τους επισκέπτες για την κινεζική δυναστειακή ιστορία, τη μηχανική και την πολιτιστική κληρονομιά.
Ο τουρισμός οδηγεί σε βελτίωση δρόμων, δημόσιας μεταφοράς, αποχέτευσης και εγκαταστάσεων επισκεπτών (μουσεία, σημαίνα, περιοχές ανάπαυσης), ωφελώντας τόσο τους τουρίστες όσο και τους τοπικούς κατοίκους.
Η τοπική επιχειρηματικότητα ευδοκιμεί — ξενώνες, εργαστήρια τέχνης, πολιτιστικές εκθέσεις — διατηρώντας ακαταγράφητη κληρονομιά ενώ παρέχει ζητήματα ζωής.
Η πεζή κίνηση ερμίζει αρχαία πλίνθους και συμπιεσμένο χώμα. Οι μη αποκαταστημένες ενότητες "άγριας κάμαρας" είναι ειδικά ευάλωτες. Γραφίτια, σκουπίδια, και συλλογή σουβενίρ (αφαίρεση πλινθών) προκαλούν ανεπανόρθωτη ζημιά.
Δημοφιλείς τμήματα όπως το Badaling και το Mutianyu υποφέρουν από ακραία συμφόρηση, μειώνοντας την εμπειρία επισκέπτη, δημιουργώντας κινδύνους ασφαλείας και επιταχύνοντας την φθορά. Ουρές για καροτσάκια φρέζια και τουαλέτες εκτείνονται για ώρες.
Περιέργα πάγκια σουβενίρ, εκδρομές διασκεδαστικών πάρκων, και υπερμεγέθη ξενοδοχεία κοντά στο Τείχος μπορούν να βλασφημούν την αusterity του και να διαταράξουν το πολιτιστικό τοπίο.
Αυξημένα απόβλητα, κατανάλωση νερού, και εκπομπές οχημάτων τεναγίζουν τα ευαίσθητα βουνά οικοσυστήματα. Η κατασκευή τουριστικών εγκαταστάσεων μπορεί να κατακερματίσει τους biotopes.
Βιώσιμες στρατηγικές διαχείρισης περιλαμβάνουν:
Το μέλλον του Μεγάλου Τείχους εξαρτάται από την αντιμετώπιση του τουρισμού όχι ως εκμετάλλευση αλλά ως συμμαχία στη διατήρηση — όπου κάθε επισκέπτης γίνεται φύλακας αυτής της κοινής ανθρωπίνης κληρονομιάς.
