Όλοι έχουν τη δική τους εικόνα για το τι είναι το Παρισί και τι πρέπει να είναι, και για μερικούς το Παρισί θα είναι πάντα η πρωτεύουσα πόλη του 19ου αιώνα. Πραγματικά, το Παρισί έφτασε επίπεδα πλούτου εκείνη την περίοδο που έχουν ελαφρώς ισαχθεί και ποτέ δεν ξεπεραστούν. Το διαμάντι του παρισινού μεγαλείου μπορεί να είναι το Palais Garnier, σπίτι της Εθνικής Όπερας του Παρισιού, το οποίο σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Σαρλ Γκαρνιέ και χτίστηκε μεταξύ 1861 και 1875 με εντολή του Ναπολέοντα III. Αυτό το γάτος κέικ κτίριο ήταν σπίτι τόσο της όπερας όσο και του balleτο μέχρι να ολοκληρωθεί η νέα Όπερα ντε λα Μπαστιγιά το 1989. Από το 1995, η Μπαστιγιά είναι η τοποθεσία των μεγάλων όπερων και μερικών balleto, ενώ το Garnier σκηνοθετεί το μεγαλύτερο μέρος των balleto και μερικές μικρότερης κλίμακας όπερες. Το Garnier είναι επίσης ανοιχτό για τουρ τα περισσότερα ημερών. Και το Φάντασμα της Όπερας εξακολουθεί να διαμένει εκεί; Κανείς δεν το λέει.
Ξεκινήστε το τουρ σας εξερευνώντας το εξωτερικό του κτιρίου. Θα μπορούσατε να περάσετε ώρες εξετάζοντας όλα τα αγάλματα και τις γλύπτες στην façade. Υψηλά στην ταράτσα της νότιας façade είσοδου είναι αγάλματα αρμονίας και ποίησης, στα αριστερά και δεξιά αντίστοιχα. Πιο κάτω θα δείτε busts του Росίνι, Μπετόβεν, Μότσαρτ και άλλων συνθέτες, και πιο κάτω, μεδάλια τέτοιων συνθέτων όπως το Μπαχ και Χάιν. Τα αγάλματα στα επίπεδα εισόδου αντιπροσωπεύουν, από αριστερά προς τα δεξιά, αρμονία, οργανική μουσική, ειδύλλιο, καντάτα, τραγούδι, δράμα, χορό και λυρικό δράμα. Στα δυτικά είναι το Πabellón του Κεφαλής του Κράτους, σχεδιασμένο ως ασφαλής είσοδος για τον Ναπολέοντα III. Γραφεία όπερας βρισκόταν στη βόρεια πλευρά του κτιρίου, ενώ η ανατολική πλευρά χαρακτηρίζει το Πabellón των Κατόχων Εισιτηρίων Εποχής.
Προχωρήστε μέσω του μεγάλου προθύρου εισόδου στη νότια πλευρά και θα δείτε το Καταστήμα Όπερας στα δεξιά και το γραφείο υποδοχής στα αριστερά. Συνεχίστε μέσω του προθύρου ελέγχου εισιτηρίων στη Μεγάλη Σκάλα, τον πιο εντυπωσιακό χώρο στο κτίριο. Ο Γκαρνιέ συνείδησε ότι οι μουσικές εκτελέσεις είχαν δευτερεύουσα σημασία στο Παρισί, ότι οι άνθρωποι πηγαίναν κυρίως στην όπερα για να δουν και να φανούν, οπότε σχεδίασε τη Μεγάλη Σκάλα και τις γειτονικές της γκαλερί για να το επιτύχει το καλύτερο δυνατό. Πέρα από τις σκαλές είναι ένα τομικό μοντέλο του κτιρίου καθώς και τα σχέδια διαμερισμάτων.
Ανέβετε στο επίπεδο ορχήστρας, όπου θα δείτε ότι το Πabellón του Κεφαλής του Κράτους έχει μετατραπεί σε βιβλιοθήκη, μουσείο και χώρο έκθεσης.
Ανέβετε στο επίπεδο σκηνής, υποδοχής και dress circle. Από τους αριθμούς dress circle 25-27 και 26-28, μπορείτε να κοιτάξετε μέσα στο ερυθρό και χρυσό ακροατήριο, με την τεράστια σκηνή πέρα από αυτό. Σημειώστε ειδικά το φανάρι 7 τόνων και το ταβάνι ζωγραφισμένο το 1964 από τον Μαρκ Σагаλ.
Περπατήστε ανατολικά στο «Γλασιά», ή αίθουσα αναψυχής, η οποία διακοσείται με busts και ταπισσéries Γκομπλεν. Νότια αυτού είναι η γκαλερί του Γλασιά, με πάνελ αφιερωμένα σε κάθε ένα από τους 12 μήνες. Η γκαλερί τερματίζεται από την κυκλική Σαλόν ντε Σολέι. Η αντίστοιχη κυκλική Σαλόν ντε λ Λύν βρίσκεται στο δυτικό άκρο του avant-foyer, το οποίο διακοσείται με γλύπτες και μωσαϊκά. Νότια του avant-foyer είναι το grand foyer, όπου οι φίλοι της όπερας παρελάθαν μεταξύ των πράξεων. Το ταβάνι εδώ είναι ζωγραφισμένο με μυθολογικά θέματα. Από το grand foyer μπορείτε να δείτε τη λογιά, η οποία είναι διακοσμημένη με μεγάλη ποικιλία μαρμάρων.
