Η Αψίδα Νίκης στέκεται στο κέντρο της Πλατίας Σαρλ ντε Γκόλ του Παρισιού (πρώην Πλατία ντε λ'Ετόιλ) —ένα μνημείο γαλλικής στρατιωτικής θυσίας που διατάχθηκε από τον Ναπολέοντα, ολοκληρώθηκε από βασιλείς.
1806: Ο Ναπολέοντα την διατάσσει μετά την νίκη της Αουστέρλιτς. Ο αρχιτέκτονας Ζάν Σαλγκρίν τη σχεδιάζει. 1814: Οι εργασίες σταματούν —ο Ναπολέοντα παραιτείται, οι Συμμαχικοί καταλαμβάνουν το Παρίσι. 1833: Ο Λουδοβίκος Φιλίππος ξαναξεκινά. 1836: Ολοκληρώνεται, εγκαινιάζεται.
50m ψηλός, 45m πλάτος. Νεοκλασική αστυλοαρχιτεκτονική (έμπνευση ρωμαϊκής αψίδας). Γλυπτικές ομάδες: Λα Μαρσέγεζ (Ρουντ), Λε Τριανφ (Κορτό), Λα Ρεζιστάνς, Λα Πέ (Έτεξ). Ασπίδες: 30 σημαντικές νίκες. Εσωτερικά τείχη: 660 ονόματα (στρατιαγοί, μάχες). Τάφος Άγνωστου Στρατιώτη (1921) + αιώνια φλόγα.
Παράδεος Βαστίλιας (14 Ιουλίου) περνάει κάτω απ' αυτήν. Παράδειοι Νίκης (1919, 1944, 2018). Τερματισμός Τουρ ντε Φραντς (συχνά). Αναρρίχηση τουριστών (284 σκαλοπάτια → πανοραμικές θέας).
Για να αποθηκεύσει την στρατιωτική δόξα στην καρδιά της πρωτεύουσας —συνδέοντας το Λουβρό (βασílica παρελθόν) στη Λα Ντεφάνς (σύγχρονο μέλλον) κατά μήκος του Αξ Ιστορικ. Μια αψίδα θριάμβου στην ρωμαϊκή παράδοση, κλιμακωμένη για αυτοκρατορία, αναπροσαρμοσμένη για δημοκρατία.
