Πώς Σχεδιάστηκαν τα Όρια της Μερίλαντ: Χάρτιες, Συνθήκες και Γραμμές Επισκόπησης

Από Βασιλική Χάρτη σε Σύγχρορα Όρια

Τα όρια της Μερίλαντ προέκυψαν από μια σειρά συμφωνιών 17ου και 18ου αιώνα:

1. Αρχική Χάρτη (1632)

Ο βασιλιάς Charles I χάρισε στον Cecil Calvert, 2ο Βαρόνο Baltimore, γη μεταξύ των ποταμών Ποτομάκ και Σουσκουέχανα.

2. Νότια Όρια: Συνθήκη του Γουέστμινστερ (1658)

Ορίστηκε το όριο Μερίλαντ-Βιρτζίνια στον Ποταμό Ποτομάκ (νότια όχθη μέχρι χαμηλή υδατική σήμανση).

3. Βόρεια Όρια: Η Γραμμή Mason-Dixon (1685/1760s)

Η Συνθήκη της Άλμπανι (1685) ξεκίνησε τη διαδικασία· η διάσημη επισκόπηση από Charles Mason και Jeremiah Dixon (1763–1767) ολοκλήρωσε την γραμμή Πενσυλβανία-Μερίλαντ στο 39°43′Β.

4. Δυτική Όρια: Συνθήκη του Φορτ Στανווιχ (1768)

Ορίστηκε το όριο με την Ενωση των Ιροκέζων κατά μήκος των Ορείνων Απαλαχιά, ορίζοντας αργότερα το δυτικό όριο της Μερίλαντ με την Βιρτζίνια (πλέον Δυτική Βιρτζίνια).

Μεταγενέστερες Προσαρμογές

Μικρές προσαρμογές έγιναν με τη δημιουργία του Επαρχιακού Περιοχής της Κολομβίας (1791) και την арβιτραζ του 1910 για το όριο Μερίλαντ-Δυτική Βιρτζίνια.