Η ρωσική μετανάστευση στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει συμβεί σε διακριτά κύματα, καθένα προκαλούμενο από διαφορετικές ιστορικές δυνάμεις:
Αφροντιστές Ρώσοι—αριστοκράτες, εμπόροι, διανοούμενοι—καταλύσαν στη Βρετανία για εκπαίδευση, επενδύσεις και εμπόριο, ελκυσμένοι από τη σταθερότητα και την ευημερία της Αυτοκρατορίας. Μικρές αλλά επιδραστικές κοινότητες διαμορφώθηκαν στο Λονδίνο και στα λουτρά.
Η Βολσεβικλή Επανάσταση διέπνευσε μαζική έξοδο. Χιλιάδες «Λευκοί Ρώσοι» μετανάστευσαν—αξιωματικοί, ευγενείς, ιερείς, επαγγελματίες—φεύγοντας στην Δυτική Ευρώπη. Πολλοί έφτασαν στο ΗΒ, αν και οι περισσότεροι διασκέδασαν στη Γαλλία, Γερμανία και τις Βαλκάνιες. Αυτοί που έμειναν συχνά αντιμετώπισαν περιθωριακός ως αpriteαλοί πρόσφυγες.
Μερικοί Ρώσοι άφιξαν μέσω συμμαχικής στρατιωτικής συνεργασίας (π.χ. σοβιετικοί πιλότοι, ναυτικοί, ή αυτοί που ελευθερώθηκαν από στρατόπεδα αιχμαλώτων) και επέλεξαν να μείνουν στη Βρετανία μετά το 1945.
Η πτώση της ΕΣΣΔ άνοιξε νέο κεφάλαιο. Η «Λονδινή Πρωτοβουλία» των '90 καλούσε ενεργά ρωσικούς επαγγελματίες στο χρηματιστήρια, τράπεζες και επιχειρήσεις—δημιουργώντας το φαινόμενο «Londongrad». Επόμενα κύματα περιλάμβαναν ακαδημαϊκούς, καλλιτέχνες, τεχνολόγους, και πιο πρόσφατα, πολιτικούς διενεξίστες και αυτούς που φεύγουν τη στρατευτική κλήρωση.
Η σημερινή ρωσικο-βρετανική κοινότητα είναι ποικιλόμορφη: πολυγενεαϊκοί απογόνοι πρώιμων μετανάστευσης, μετά-σοβιετικοί επαγγελματίες και πρόσφατοι αιτούντες άσυλο—κάθε στρώμα προσθέτει σε μια σύνθετη πολιτιστική υφάσματα.
