Μεταξύ 1300 και 1500, η διαversal των ωκεανών ήταν ριск με τον θάνατο. Επτά αλληλεπικαλούμενοι παράγοντες έκαναν την ναυτική πλοήγηση εξαιρετικά επικίνδυνη:
Dead reckoning — εκτίμηση θέσης από ταχύτητα, κατεύθυνση και χρόνο — ήταν η κύρια μέθοδος. Δεν υπήρχε αξιόπιστος προσδιορισμός μήκους. Τα σφάλματα συνωμώνονταν καθημερινά· τα πλοία χάσανε στόχους σεсот μίλια.
Τα πλοία ήταν μικρά, καλά σαλαμαρισμένα και έλειπε η δομική κατανόηση της υδροδυναμικής. Οι τύποι κέλυφους εξελίχθηκαν εμπειρικά, όχι επιστημονικά. Ροφούσαν, κουνιούνται υπερβολικά και δεν μπορούσαν να πλεύσουν αποτελεσματικά κοντά στον άνεμο.
Κανένα μετεωρολογικό επιστήμη, καμία πρόβλεψη, καμία παρακολούθηση καταιγίδας. Οι ναύτες αντιμετώπιζαν υραγάνους, αλλότριες κύματα και παρατεταμένες νήφες τυφλά. Η καταστροφή του Ming treasure fleet του 1421 και αμέτρητες ανώνυμες απώλειες μαρτυρούν αυτό.
Παραλιακοί χάρτες ήταν σπάνιοι, ανακρίβεις ή μη ύπαρχοι. Βράχια, κάλπες και κρυμμένα βράχια απώλειαν πλοία ρουτίνα. Η πορτογαλική στρατηγική «volta do mar» — πλώση μακριά από την ακτή για να πιάσει ανέμους — ανταλλαξεν παραλιακούς κινδύνους για ανοιχτό ωκεανικό απομονωμένο.
Μεσογειακοί κορσάροι, Βαλτικοί πειρατές και κρατικά επιτρεπόμενα privateers λύκαιζαν εμπορικά πλοία. Ναυμαχίες μεταξύ Βενετίας, Γένοβας, Αραγόνας, Καστιγίας και αργότερα Πορτογαλίας διαταράσσοσαν εμπορικές διαδρομές συνεχώς.
Το σκορβούτ (ειλειψία βιταμίνης C) σκότωσε περισσότερους ναύτες από τον πόλεμο για αιώνες. Δυσεντερία, τυφός, βαριολολά, μαλάρια εξαπλώνονταν γρήγορα σε στενές, ακαθάρσιστες συνθήκες. Καμία γερμανική θεωρία, καμία αποτελεσματική θεραπεία.
Μήνες ή χρόνια στη θάλασσα σήμαιναν συνωμολόγηση έκθεσης σε όλους τους παραπάνω κινδύνους. Τα τρόφιμα εγνίδαναν, το νερό μολύνθηκε, οι πλώτες εξαντλήθηκαν. η περιήγηση Magellan 1519-1522 χάσε ~90% των 270 ανδρών.
Η 15-16ος αιώνας «Εποχή της Ανακάλυψης» έφερε βηματιδικές βελτιώσεις: μαγνητικές πυξίδες, αστρολάβια, πορτολανικοί χάρτες, σχεδίαση καραβέλας και τελικά το ναυτικό χρονομέτρο (1760s) για μήκος. Κάθε ένα μειώνει έναν παράγοντα ρίσκου, μεταμορφώνοντας تدريجية την ωκεάνια πλοήγηση από ελπιδιώδη venture σε υπολογίσιμη επιχείρηση.