Ενώ και οι δύο θάλασσες συνορεύουν στη Μεσημβρινή Ανατολή και έχουν διαμορφώσει την ανθρώπινη ιστορία, η Ερυθρά Θάλασσα και η Μεσόγειος διαφέρουν δραματικά στη γεωγραφία, τις φυσικές ιδιότητες και την οικολογία.
Ερυθρά Θάλασσα: Χωρίζει την Αφρική από την Αραβική Χερσόνησο, συνδέεται με τον Ινδικό Ωκεανό μέσω της Στενής Μπαντι μαντεμπ και του Κόλπου του Αδέν. Το βόρειο της άκρο διαιρείται στον Κόλπο του Σουέζ και τον Κόλπο της Ακαμπά, με το Κανάλι του Σουέζ να παρέχει τεχνητή σύνδεση με τη Μεσόγειο.
Μεσόγειος: Οριοθετείται από Ευρώπη, Αφρική και Ασία, συνδέεται με τον Ατλαντικό Ωκεανό μόνο μέσω της στενής Στενής της Ζιβραλτάρ. Συνδέεται επίσης με τη Μαύρη Θάλασσα μέσω των Τουρκικών Στενών και με την Ερυθρά Θάλασσα μέσω του Καναλιού του Σουέζ.
Μέγεθος: Η Μεσόγειος είναι ουσιαστικότερα μεγαλύτερη—περίπου 3.800 km μήκος και 1.600 km πλάτος στο ευρύτερο σημείο—ένω η Ερυθρά Θάλασσα έχει 2.250 km μήκος και 355 km μέγιστο πλάτος.
Βάθος: Η Μεσόγειος φτάνει 5.267 μέτρα μέγιστο βάθος (Βαθύ Καλυψώς), ξεπερνώντας πολύ το 2.250 μέτρα της Ερυθράς Θάλασσας.
Αλμυρότητα: Η Ερυθρά Θάλασσα είναι μεταξύ των πιο αλμυρών νερών της Γης στο ~41 parties per thousand, λόγω υψηλής εξάτμισης, ελάχιστης ειςροής γλυκύ νερού και περιορισμένης ανταλλαγής με τον Ινδικό Ωκεανό. Η Μεσόγειος έχει μέση ~38 ppt.
Θερμοκρασία: Η Ερυθρά Θάλασσα διατηρεί ζεστότερες θερμοκρασίες ολόκληρο το χρόνο (22-32°C/72-90°F) έναντι της ευρύτερης εποχιακής κλίμακας της Μεσογείου (13-28°C/55-82°F).
Η Ερυθρά Θάλασσα φιλοξενεί εξαιρετικά ποικίλους κοραλλιογενείς ρέφ με υψηλή ενδημικότητα, υποστηριζόμενους από τα ζεστά, διαφανή, αλμυρά νερά της. Η Μεσόγειος, αν και βιολογικά πλούσια, έχει χαμηλότερη ποικιλία κοραλλιών και έχει υποστεί σημαντικές οικολογικές αλλαγές από εισβάλλοντα είδη (ειδικά μέσω του Καναλιού του Σουέζ) και ανθρωπίνες πιέσεις.
Και οι δύο θάλασσες έχουν εξυπηρετήσει ως κρίσιμες εμπορικές αρτηρίες για χιλιετίες. Το Κανάλι του Σουέζ (ολοκληρώθηκε 1869) δημιούργησε άμεση ναυτική σύνδεση μεταξύ τους, επεναλλάσσοντας το εμπόριο Ευρώπης-Ασίας. Σήμερα, και οι δύο υποστηρίζουν σημαντικό τουρισμό, αλιεία και—στην περίπτωση της Μεσογείου— πυκνές παραλιακές πληθυσμούς.
