Έμφαση στην προσωπική συναισθηματικότητα και φαντασία συγκρούεται με κοινωνικά πρότυπα (π.χ. Frankenstein).
Ιδεοποιημένο αγρόκοσμο αντιπαρατίθεται σε διαφθαρμένες πόλεις (Γουόρσβορθ).
Διαίσθηση και δημιουργικότητα εκτιμώνται πάνω από ψυχρή λογική (Κολερίτζ «Κουμπλα Χαν»).
Νοσταλγία για απλούστερο, αθώιο παρελθόν έναντι ελαττωματικού σύγχρονου (μυθιστορήματα Σκωτ).
Τρομακτική, φρικτή φύση vs ελεγμένο, αισθητικό τοπίο.
Ισχνή πάθος, μελαγχολία, απελπισία γιορτάζονται έναντι καταστολής (Κίτς).
Αντιμετώπιση θανάτου, χρόνου, αναζήτησης αιώνιας αλήθειας (Μπλικ).
Αυτές οι τάσεις έδωσαν στα ρομαντικά έργα το συναισθηματικό βάθος και τη φιλοσοφική πλούσιαση τους.
