Στο Συνέδριο της Σύνταξης του 1787, το New Jersey Plan (ή «Μικρό Κράτος Σχέδιο») που προτάθηκε από τον Γουίλιαμ Πατερσον την 15 Ιουνίου στοχοποιούσε τη διατήρηση της ίσης αντιπροσώπευσης κρατών σε μια μονοκαμεραλική νομοθεσία. Κατακρίθηκε υπέρ του δικαμερικού, πληθυσμού-βασισμένου συστήματος του Virginia Plan—οδηγώντας τελικά στο Μεγάλο Κομπρομίζ. Εδώ είναι γιατί οι αντιπρόσωποι το απέρριψαν.
Το Σχέδιο έδινε σε κάθε κράτος μια ψήφο ανεξάρτητα από τον πληθυσμό. Το Ντέλαγουερ (πληθ. ~59.000) θα ισούτο με την Βιρτζίνια (πληθ. ~747.000)—μια αναλογία 12:1. Αυτό σήμαινε ότι μια μειονότητα πολιτών μπορούσε να ελέγξει την πλειοψηφία, αντιφατικά με την αρχή της Επανάστασης «συγκατάθεση των διευθυνόμενων». Ο Τζέιμς Μαντίσον apoiούργησε ότι αυτό «ακυρώνει την θεμελιώδη αρχή της δημοκρατικής κυβέρνησης.»
Αναγκαίατητα ή υπερψηφίες θα απαιτούνταν για τα περισσότερα νομοσχέδια, καθώς τα μικρά κράτη θα μπορούσαν να αποκλείσουν μέτρα που ευνοούν τα μεγάλα κράτη. Το Συνέδριο της Συμμαχίας ήδη υπέφερε αυτή την παράλυση· το Συνέδριο συγκαλέστηκε για να την διορθώσει, όχι να την αναπαραστήσει.
Το Σχέδιο χορηγούσε στο Κοινοβούλιο περιορισμένες εξουσίες (φόρος, ρύθμιση εμπορίου) αλλά καμία εξουσία επιβολής επάνω σε κράτη ή άτομα. Καμία εκτελεστική ή δικαστική κλάδος. Τα κράτη διατηρούσαν την αυτονομία τους—οποιοσδήποτε συνέχιζε το θανατηφόρο ελαττώμα των Άρθρων. Ο Αλεξάντερ Χάμιλτον το χαρακτήρισε «απλώς μια συνθήκη συμμαχίας.»
Βιρτζίνια, Πενσυλβανία, και Μασασούζη συνεισέφεραν αστολικά σε πληθυσμό, πλούτο, και επαναστατικό πόνο. αρνήθηκαν να αποδεχθούν μόνιμη μειονότητα. Ο Γουβερνέρ Μόρις: «Μπορούμε να ξεχάσουμε για ποιους διαμορφώνουμε μια κυβέρνηση; Είναι για ανθρώπους, ή για φανταστικά ὄντα που λέγονται Κράτη;»
Το Σχέδιο λείπεσε εξουσία ρύθμισης εμπορίου μεταξύ κρατών ή επιβολής απευθείας φόρων—κρίσιμες ανάγκες μετά την οικονομική αναταραχή της δεκαετίας 1780.
Στις 19 Ιουνίου 1787, το Συνέδριο ψήφισε 7–3–1 (ΜΑρτλάντ διχασμένο) να αναβάλει το New Jersey Plan, σκοτώνοντάς το αποτελεσματικά. Το Virginia Plan γίνεται η εργαζόμενη βάση.
Το ντεμπούτο σπάει με το Κομπρομίζ του Connecticut (Μεγάλο Κομπρομίζ, 16 Ιουλίου):
Η ήττα του New Jersey Plan εξασφάλισε ότι η Αμερικανική Σύνταξη θα δημιούργησε μια εθνική κυβέρνηση που λειτουργεί απευθείας στους πολίτες, όχι μια σύμμαχη κρατών. Η αρχή της ίσης αντιπροσώπευσης ζει μόνο στη Γερουσία—ένα συνειδητό, περιορισμένο εξαίρεση, όχι ο κανόνας.
