Το ασσυριακό όνειρο: Μπορεί ένα άκρατος λαός να ανακτήσει την πατρίδα του;

Ο ασσυριακός λαός—απόγονοι της αρχαίας αυτοκρατορίας, ομιλητές Νέας Αραμαϊκής, ακολούθοι Συριακού Χριστιανισμού—έχει επιβιώσει 2.600 χρόνια χωρίς κράτος. Σήμερα, μια διασπασμένη αλλά συνδεδεμένη διασπορά ρωτάει: Μπορεί η Ασσυρία να ξανασηκωθεί;

Ο δημογραφικός κινητήρας

Εκτιμώμενοι 3–4 εκατ. Ασσύριοι παγκοσμίως, με σημαντικά συμπλέγματα στον Ιράκ (Πεδιάδα Νινευής), Συρία (Χαμπούρ), Τουρκία (Τουρ Αμπντίν), Ιράν (Ουρμιά) και διασπορικούς κόμβους (ΗΠΑ, Σουηδία, Γερμανία, Αυστραλία). Η δημογραφική αύξηση στην πατρίδα έχει επιβραδυνθεί λόγω μετανάστευσης, αλλά οι γεννήσεις στη διασπορά και η διατήρηση ταυτότητας είναι ισχυρές.

Η διασπορά ως στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο

Αντίθετα με πολλούς άκρατους λαούς, οι Ασσύριοι έχουν:

• Πλούτο & εκπαίδευση: Υψηλό μέσο εισόδημα, επαγγελματική αναπαράσταση σε δυτικές χώρες.
• Πολιτική πρόσβαση: Λόμπι στο Ουάσιγκτον, τις Βρυξέλλες, την Κανμπέρα.
• Ιδρυματική μνήμη: Εκκλησίες (Αρχαία Εκκλησία της Ανατολής, Χαλδαϊκή Καθολική, Συριακή Ορθόδοξη), κόμματα (ADM, Zowaa, Bet-Nahrain), μέσα (Suroyo TV, Assyria TV).

Αυτό το δίκτυο χρηματοδοτεί σχολεία, κλινικές και υποστήριξη στην πατρίδα.

Το γεωπολιτικό παράθυρο

Μετά το 2003 στον Ιράκ, τον συριακό εμφύλιο και το τουρκο-κουρδικό σύγκρουση έχουν σπάσει το status quo. Η Πεδιάδα Νινευής—ιστορική ασσυριακή καρδιά—αμφισβητείται μεταξύ της Βαγδάτης, του Ερμπίλ (KRG), τοπικών μιλίτσιας (NPU) και της Τουρκίας. Μερικοί Ασσύριοι ωθούνται για αυτοδιοικητική επαρχία εντός Ιράκ (Άρθρο 125 του Ιρακινού Συντάγματος); άλλοι ζητούν αυτονομία στο μοντέλο «Ροζάβα» της Συρίας.

Απειλητικοί εμπόδια

• Δεν υπάρχει ενωμένη ηγεσία: Κομματισμένα κόμματα, εκκλησιαστικοί διχασμοί, φυλετικές πιστότητες.
• Δημογραφική μειονότητα: Ακόμα και στη Πεδιάδα Νινευής, οι Ασσύριοι είναι ~10–15% (εκτ. 150.000–200.000). Κούρδοι, Άραβες, Τουρκmän, Γεζίδες τους περικυκλώνουν.
• Αδιαφορία μεγάλων δυνάμεων: ΗΠΑ/ΕΕ προτιμούν σταθερότητα από ασσυριακή αυτονομία. Καμία «κουρδικού τύπου» προστάτης.
• Κενό ασφαλείας: Ο γενοκτονίας του ISIS το 2014 (Χαμπούρ, Σινγιάρ, Νινευή) διέκρινε χιλιάδες. Η επιστροφή είναι αργή· η εμπιστοσύνη σπασμένη.
• Οικονομική κραυγαλειότητα: Γεωργία και μικρό εμπόριο δεν μπορούν να υποστηρίξουν μια σύγχρονη πολιτεία χωρίς επενδύσεις.

Γιατί η ελπίδα επιμένει

Οι Ασσύριοι έχουν ξεπεράσει Μογγόλους, Τιμούρ, Οθωμανικές σφαγές (1915 Σεϋφо), την Αραβοποίηση του Σαντάμ και τον ISIS. Η ταυτότητά τους—γλώσσα, λιτουργία, μνήμη—είναι φορητή και ανθεκτική. Η «άνυψωση» μπορεί να μην μοιάζει με ένα 19ου αιώνα εθνικό κράτος. Μπορεί να είναι: μια ομοσπονδιακή ιρακινή επαρχία, μια συριακή αυτονομή ζώνη, ένα διαεθνές πολιτιστικό κοινόβιο με πολιτική αναπαράσταση.

Το ερώτημα δεν είναι αν οι Ασσύριοι θα επιβάλουν τον εαυτό τους—το κάνουν καθημερινά. Είναι αν ο κόσμος θα ανοίξει χώρα για έναν λαό που περιμένει 26 αιώνες.