Η Περσεφόνη, κόρη του Δία και της Δήμητρας, φέρει ένα όνομα πλούσιο σε γλωσσικό μυστήριο. Οι λόγοι διαφωνούν για τις ρίζές του: κάποιοι το συνδέουν με πέρσις («να καταστρέφω») και φωνή («φωνή»), υποδηλώνοντας «η που καταστρέφει με τη φωνή της». Άλλοι το συνδέουν με φέρω («να φέρω»), ερμηνεύοντάς την ως την φέρουσα της φθινοπωρινής αποσύνθεσης. Άλλη θεωρία το συνδέει με πέρσης («να καταστρέφω»), αντανακλώντας τον ρόλο της στην απώλεια γονιμότητας της γης κατά τους κρύους μήνες. Κάθε ετυμολογία καθρέφτει τη διπλή φύση της ως και άνοιξη κόρη και βασίλισσα του καταχθόνιου, εναπόκειται ο κύκλος ζωής, θανάτου και αναγέννησης κεντρικός στην ελληνική μυθολογία.
