Τα δελφίνια δεν μπορούν να επιβιώσουν στα τροπικά δάση —είναι υποχρεωτικά υδατικά θηλαστικά εξελιγμένα για ζωή στο νερό, όχι στο δάσος.
Αναπνοή: Τα δελφίνια αναπνέουν αέρα αλλά πρέπει να βγαίνουν στην επιφάνεια εθελοντώς· δεν μπορούν να αναπνέσουν υποβρύχια. Η υγρασία του δάσους δεν αντικαθιστά την εμφάνιση στην επιφάνεια. Θερμο réglage: Το λιπώδες ιστού και η αντιστροφή ανταλλαγής θερμότητας προσαρμόζουν τα δελφίνια στην υψηλή θερμική αγωγιμότητα του νερού. Στον αέρα, υπερθερμαίνονται γρήγορα. Κίνηση: Οι ουραίες πτερύγες και τα ροδισσώματα σώματα παράγουν ώθηση στο νερό (800x πυκνότητα αέρα). Στην ξηρά, είναι ακίνητα —σβήνονται από το δικό τους βάρος χωρίς ωστία.
Θύμα: Ψάρια, καλαμάρια, μαλακόστraca —υδατικά. Τα τροφικά δίκτυα δάσους δεν προσφέρουν ισοδύναμο. Αισθητηριακά συστήματα: Η ηχοτοποθέτηση λειτουργεί στο νερό (ταχύτητα ήχου 1.500 m/s); στον αέρα (340 m/s), είναι άχρηστη. Κοινωνική δομή: Οι φάλαινα συντονίζονται σε 3D υδατικό χώρο· το εδαφικό relief δάσους το εμποδίζει.
Τα ποταμιακά δελφίνια της Αμαζονίας (μπότος) και τα τουκουξί κατοικούν τον Ποταμό Αμαζονίας και τα πλημμυρισμένα δάση (várzea/igapó) —αλλά αυτά είναι υδατικά habitats εντός του δάσους, όχι το δάσος ίδιο. Κολυμπούν μεταξύ δέντρων κατά την υψηλή νερό αλλά παραμένουν πλήρως υδατικά.
Δελφίνια στα δάση; μόνο στα κινούμενα σχέδια. Η εξέλιξη τα δέσμευε στο νερό —όπως δέσμευε τα μουνάκια στα δέντρα και τα πουλιά στον ουρανό.
