«Ωκεανικό περιβάλλον» και «θαλάσσιο περιβάλλον» είναι αντικαταστατέοι όροι που περιγράφουν το πιο εκτεταμένο βιότοπο του πλανήτη—καλύπτοντας 71% της επιφάνειας της Γης και περιέχοντας 97% του νερού της. Αυτό το τεράστιο, διασυνδεδεμένο σύστημα περιλαμβάνει ωκεανούς, θαλάσσιες, ακτογραφικές ζώνες, εκβολές, και τον βαθύ βυθό, λειτουργώντας ως ένα ενιαίο πλανητικό σύστημα υποστήριξης ζωής.
Το θαλάσσιο περιβάλλον εκτείνεται από τις φωτεινές επιφανειακές νερού (επιπελάγια) μέχρι τις θλαστικές πιέσεις των αδαλπελάγιων φραγγών (11.000 μέτρα βάθος). Περιλαμβάνει πέντε κύριους ωκεανούς (Ειρηνικός, Ατλαντικός, Ινδικός, Νότιος, Αρκτικός), πολυάριθμες περιφερειακές θαλάσσιες (Μεσόγειο, Καραϊβική, Νότια Κίνα), και την πολύπλοκη χερσαία-θαλάσσια διασύνδεση όπου ζει το 40% της ανθρωπότητας. Το μέσο βάθος του: 3.700 μέτρα. Ο όγκός του: 1,3 δισ. κυβικά χιλιόμετρα.
Τα θαλάσσια οικοσυστήματα φιλοξενούν εκτιμώμενα 2,2 εκατ. είδη (91% μη περιγραφόμενα). Οι κοραλλιογενείς φάραγγες—καλύπτοντας <0,1% της ωκεανικής επιφάνειας—υποστηρίζουν 25% των θαλάσσιων ειδών. Το φυτοπλαγκτόν παράγει 50–80% του ατμοσφαιρικού οξυγόνου. Οι βαθύθαλασσινές φουσκώσεις φιλοξενούν χημιοσυνθετικές κοινότητες ανεξάρτητες από το φως. Αυτή η βιοποικιλότητα υποστηρίζει την παγκόσμια τροφική ασφάλεια, τον ρυθμό κλίματος, και την βιοτεχνολογική δυναμικότητα.
Πάνω από 3 δισ. άνθρωποι βασίζονται σε θαλάσσια πρωτεΐνη. Το ναυτιλιακό μετακινεί 90% του παγκόσμιου εμπορίου. Υποθαλάσσια καλώδια μεταφέρουν 99% των διαηπειρωτικών δεδομένων. Η εξωκüstung ενέργεια (πετρέλαιο, αέριο, αέρας) τροφοδοτεί οικονομίες. Ωστόσο, οι ανθρώπινες επιδράσεις—υπεραλίευση, πλαστική ρύπανση (8–12 εκατ. τόνους ετησίως), οξείδωση, θερμασμός, καταστροφή βιότοπων—απειλούν την ικανότητα του συστήματος να διατηρήσει αυτές τις υπηρεσίες.
Το θαλάσσιο περιβάλλον ξεπερνά τα πολιτικά σύνορα. Το UNCLOS (Σύμβαση ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας) καθορίζει νομικά πλαίσια (εδαφικές θαλάσσιες, EEZs, ανοιχτή θάλασσα). Νέες συμφωνίες στοχεύουν στη βιοποικιλότητα πέραν εθνικής δικαιοδοσίας (BBNJ). Η αποτελεσματική διαχείριση απαιτεί chưa βλεπόμενη διεθνή συνεργασία—ανταγωνιζόμενη με την ίδια ατελείωτη φύση του ωκεανού.
