Τα διωρύγματα Σούεζ και Παναμά κατατάσσονται μεταξύ των πιο μετασχηματιστικών μηχανικών επιτευγμάτων της ιστορίας. Και τα δύο επενόησαν για να κόψουν τον χρόνο ταξιδιού μεταξύ Ατλαντικού και Ειρηνικού Ωκεανού, εξαλείφοντας την ανάγκη των πλοίων να πλοηγούνται στους βιαίους νότιους ακρωτηρίους της Αφρικής ή της Νότιας Αμερικής — ταξίδια που θα μπορούσαν να προσθέσουν μήνες σε ένα ταξίδι.
Ολοκληρώθηκε το 1869, το διώρυγα Σούεζ συνδέει τη Μεσόγειο Θάλασσα με την Ερυθρά Θάλασσα. Παρέχοντας μια απευθείας ναυτιλιακή διαδρομή μεταξύ Ευρώπης και Ασίας, παρέσπασε τα πλοία από την τεράστια παρακαμπή του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας. Το διώρυγα γρήγορα γίνεται ζωτική αρτηρία για τη διεθνή εμπορία, μειώνοντας δραματικά τους χρόνους και τα έξοδα μεταφοράς.
Ολοκληρώθηκε το 1914, το διώρυγα του Παναμά ενώνει τον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό πέρα από τον Ισθμό του Παναμά. Έτρεψε τα πλοία να κινούνται μεταξύ ανατολικής και δυτικής ακτής των αμερικών χωρίς να στρίβουν το Ακρωτήριο Χορν, μεταμορφώνοντας τις εμπορικές διαδρομές και την ναυτική κινετικότητα.
Μαζί, αυτά τα διωρύγματα έχουν ξανασχεδιάσει την παγκόσμια ναυτιλία, κόβοντας χιλιάδες ναυτικά μίλια και χαμηλώνοντας τα έξοδα μεταφορών. Παραμένουν αναπόσπαστα condύια για τη κίνηση αγαθών, ενέργειας και πρώτων υλών, υπογραμμίζοντας πώς τα στρατηγικά υδατόδρομα μπορούν να ξανασχεδιάσουν την οικονομική γεωγραφία.
