Οι κοράλλοι πόλυποι — τα μικρά, μαλακά ζώα που χτίζουν τις κοραλλιογενείς ρίφες — βρίσκονται κυρίως σε ρηχά, καθαρά, φωτεινά τροπικά νερά (τυπικά 0–60 μ βάθος, 23–29°C / 73–84°F). Ευδοκιμούν στη φωτική ζώνη όπου τα συμβιωτικά τους zooxanthellae (φωτοσυνθετικές φύκíes) μπορούν να παράγουν ενέργεια μέσω φωτοσύνθεσης.
Μερικοί κοράλλοι πόλυποι (αζοξαντλλατικές espècies) ζουν χωρίς συμβιωτικές φύκíes σε βαθύ νερό (50–2.000+ μ) και χαμηλές θερμοκρασίες (4–12°C). Αυτά τα «ψυχρά νερά κοράλλοι» (π.χ. Lophelia pertusa) σχηματίζουν ρίφες στα ηπειρωτικά πλάγια, υποβρύχιες κορυφές και φιόρδ στην Βόρεια Ατλαντική, Ειρηνικό και Νότιο Ωκεανό. Τρέφονται αποκλειστικά από πλαγκτόν και οργανικά σωματίδια.
Κύριες Απαιτήσεις: Σκληρό υποστρώμα για προσάρτηση, καθαρό νερό (χαμηλή βορβοροποίηση), σταθερή αλμυρότητα, και — για τα περισσότερα — επαρκές φως για zooxanthellae. Ρύπανση, θέρμανση, οξείδωση και φυσική βλάβη απειλούν αυτές τις συνθήκες παγκοσμίως.