Στυλ Τζαμαικινής Μουσικής: Από Mento στο Dancehall

Η μουσική εξέλιξη της Τζαμαΐκας παρήγαγε παγκοσμίως επηρεαστικές ράτσες:

1. Mento (1940s–50s): Ακουστικό (κιθάρα, μπάντζο, rumba box, μπόνγκο); οξυδερκής κοινωνική σχολιασμός; καλύψο-επηρεασμένο. Καλλιτέχνες: The Jolly Boys, Lord Flea.
2. Ska (τέλη 1950s–60s): Αναρρωτικό, offbeat κιθάρα/πιάνο, βαδίζουσα μπάσα, χαλκίνα; πολιτισμός sound system dancehall. Καλλιτέχνες: The Skatalites, Desmond Dekker, Prince Buster.
3. Rocksteady (μέσα 1960s): Πιο αργό, βαριά μπάσα, organ-driven; ρομαντικά/κοινωνικά θέματα. Γέφυρα προς reggae. Καλλιτέχνες: Alton Ellis, The Paragons, Ken Boothe.
4. Reggae (τέλη 1960s–): One-drop ρυθμός, βαριά μπάσα, syncopated κιθάρα, ρασταφαριανική συνείδηση. Παγκόσμιο εικονικό: Bob Marley; επίσης Peter Tosh, Burning Spear, Jimmy Cliff, Culture.
5. Dancehall (τέλη 1970s–): Ψηφιακά riddims, deejay toasting, patois, dualitas slackness/συνείδηση. Καλλιτέχνες: Yellowman, Shabba Ranks, Beenie Man, Vybz Kartel, Spice, Popcaan.

Υποείδη: Dub (πολιτισμός remix), Lovers Rock (ΗΒ), Ragga, Reggaeton (Παναμαϊκό/Πουερτορικανικό απόκλιμα). Κάθε ένα αντανακλά τον κοινωνικό σφυγμό της Τζαμαΐκας.