Γεγονότα που Ενίσχυσαν τον Φόβο της Αμερικής για Κομμουνιστική Επανάσταση

Η αμερικανική άγχος για εγχώρια κομμουνιστική εξέγερση κορυφώθηκε σε δύο «Κόκκινες Κυνηγές» (1919–1920 και τέλη 1940–1950), κινητούμενα από εξελίξεις στο εξωτερικό και εντός:

Ρωσικές Επαναστάσεις (1917)

• Φεβρουάριη Επανάσταση κατέστρεψε τον Τσάρο· Οκτωβριανή Επανάσταση φέρνει τους Βολσεβίκους του Λένιν στην εξουσία, δηλώνοντας παγκόσμια επανάσταση ως στόχο.
• Η Κομμουνιστική Διεθνής (Κομιντέρν, 1919) χρηματοδότησε και κατεύθυνε ενεργά ξένα κομμουνιστικά κόμματα.

Νωριμές Σοβιετικές Πολιτικές

Εθνικοποίηση βιομηχανίας, ανακατανομή γης και αντικληρικά εκστρατείες σήμαναν ριζική διακοπή με καπιταλιστικά πρότυπα, συναγερμόζοντας αμερικανικούς επιχειρηματίες και θρησκευτικούς ηγέτες.

Εγχώρια Αστάθεια (1919–1920)

• Αναρχικές βόμβες (π.χ. Wall Street, 1920) και μαζικές απεργίες (Seattle General Strike, Steel Strike) συνδέθηκαν—συχνά υπερβολικά—με «κόκκινους».
• Οι καταδιώξεις του Γενικού Εισαγγελέα Α. Μίτσελ Πάλμερ απέδιδραν εκατοντάδες υποψήφιους ριζοσπαστές.

Εξάπλωση Ψυχρού Πολέμου (Μετά-1945)

• Σοβιετική σταбиλοποίηση Ανατολικής Ευρώπης, Μπλοκάδα Βερολίνου (1948) και Κορεατικός Πόλεμος (1950) πλαισίωσαν τον κομμουνισμό ως ύπαρκτο γεωπολιτικό κίνδυνο.
• Υποθέσεις κατασκοπείας (Ρόζενμπεργκ, Αλγερ Χις) και ακροαματίες της εποχής ΜακΚάρθι ενίσχυσαν την εγχώρια ύποπτη.

Αυτά τα επεισόδια στεγνώσαν την αντικομμουνισμό ως χαρακτηριστικό της 20ης αιώνας αμερικανικής πολιτικής.