Η Χάρτα Τζордζίας 1732 δημιούργησε ξεχωριστή αποικία με συγκεκριμένα κριτήρια εγκατάστασης, ωθούμενη από φιλανθρωπικούς και στρατηγικούς στόχους των Trustees.
Κεντρική εστίαση: «Διο perseguited Protestants» από Ευρώπη—Σαλτσβουργκέρ (Αυστριακοί Λουθηρανοί), Μοράβιοι, Ελβετίοι, Πιεμωντέζοι. Ακρίβης αποκλεισμός: «Παπιστές» (Καθολικοί) απαγορεύονταν αρχικά. Εβραίοι επιτράπησαν μετά την άφιξη 1733 (οικογένειες Minis, Sheftall) παρά τις αντιρρήσεις των Trustees.
Χρεωκοπημένοι, άνεργοι, «εργατικοί φτωχοί» από αγγλικές φυλακές/πτωχοκτοχεία. Οι Trustees οραματιζόταν γεωργούς yeoman— όχι αριστοκρατία φυτειών. 50-ακρικές χορήγειες (όχι headrights). Καμία δουλεία αρχικά (βλέπε κάτω).
Συμβόλαια 4-7 ετών για μεταπομπή. Trustees ρύθμισαν όρους. Μετά την ελευθέρωση: εργαλεία, γη, «freedom dues». Πολλοί έγιναν επιτυχημένοι αποίκους.
Η Χάρτα απαγόρευε τη δουλεία (1735). Οι Trustees φοβούνταν: (α) ηθική φθορά, (β) στρατιωτική ευπάθεια (Ισπανική Φλορίδα προσέφερε ελευθερία σε δραπέτες), (γ) υπονομή της yeoman ιδέας. Αλλά οι αποίκους πίεσαν ακατάπαυστα. 1749: Trustees παρέδωσαν. 1751: Βασιλική αποικία—δουλεία νομικοποιήθηκε. Μέχρι 1770s, οικονομία ρυζιού εξαρτημένη από σκλάβους εργασιών.
Το όραμα της Χάρτας (ισοτιμική, χωρίς δούλους, προτεσταντική καταφύγιο) συγκρούστηκε με οικονομικές πιέσεις, ισπανική απειλή, και απαιτήσεις αποίκων. Η Τζордζία έγινε βασιλική αποικία (1752) ομοιάζοντας με Καρολίνα—ρύζι, ινδικό, δουλεία, ρυζιάρικοι βαρώνες.