Ο Αβραάμ Λίνκολν (12 Φεβρουαρίου 1809 – 15 Απριλίου 1865) αποτελεί έναν από τους πιο σεβαστούς χαρακτήρες στην αμερικανική ιστορία. Αυτοδίδακτος νομικός και πολιτικός, υπηρέτησε ως 16ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1861 μέχρι τη δολοφονία του το 1865. Η προεδρία του ορίστηκε από τον Εμφύλιο Πόλεμο, κατά τον οποίο διατήρησε την Ένωση, καταργήσκει τη δουλεία, μοdernίσε την οικονομία και ενίσχυσε την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
Γεννημένος σε μια ταπεινή καμπάνα στο Κεντάκι, τα πρώτα του χρόνια σημαίνονταν από τη φτώχεια, τη σκληρή εργασία και την περιορισμένη τυπική εκπαίδευση. Μια εκπαιδευμένος, εργάστηκε ως χωριάτης, πλοιάρης και υπάλληλος χωρικού καταστήματος πριν στραφεί στη μελέτη του νόμου. Ως νέος, εισήλθε στη πολιτική, κερδίζοντας εκλογές στην νομοθελεία του Ιλλinois όπου απέκτησε φήμη για τη νοημοσύνη, την ακεραιότητα και την πάθος για τη δικαιοσύνη.
Ο Λίνκολν υπηρέτησε τέσσερις όρους στην πολιτειακό συμβούλιο του Ιλλinois, υποστηρίζοντας εσωτερικές βελτιώσεις όπως κανάλια και δρόμους για την ενίσχυση της οικονομίας της πολιτείας. Το 1846, εξελέγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, όπου ξεχώρισε αντιτασσόμενος στον Μεξικανικό-Αμερικανικό Πόλεμο. Αν και επέστρεψε στην νομική του πρακτική στη συνέχεια, η ψήφιση της πράξης Kansas-Nebraska το 1854 τον έτρεψε ξανά στην εθνική πολιτική σκηνή ως ηγετική φωνή εναντίως στην επέκταση της δουλείας.
Εκλεγμένος πρόεδρος το 1860 εν μέσω αναβαθμιζόμενων διαμεριστικών τάσεων, ο Λίνκολν αντιμετώπισε την αποχώρηση των νοτιάς πολιτειών και την έκρηξη του Εμφυλίου Πολέμου μετά την επίθεση των Κονοιακοτικών στο Fort Sumter τον Απρίλιο 1861. Η ηγεσία του δοκιμάστηκε ως ποτέ άλλοτε.
Ευρέως αναγνωρισμένος ως ένας από τους μεγαλύτερους προέδρους της Αμερικής, ο Λίνκολν γιορτάζεται για την τόλμα, τη σοφία, την αναστολή και την ακατάσχετη δέσμευση στη δημοκρατία και την ισότητα. Η ηγεσία του κατά τη μεγαλύτερη κρίση της χώρας ξαναδιαμόρφωσε τις Ηνωμένες Πολιτείες, αφήνοντας ανεξίτηλο στίγμα στην ιστορία και τη συλλογική μνήμη της.
