Ίντα Μπ. Γουελς (1862–1931) σαρκώνει ηρωική αρετή μέσω εξαιρετικής ηθικής θάρρους απέναντι σε θανατηφόρο κίνδυνο.
Ερευνούσε λυγισμούς με προσωπικό ρίσκο (τυπογραφείο καταστράφηκε, απειλή εξόρισης). Φέρασε πιστόλι. Αρνήθηκε να φύγει από first-class βαγόνι τρένου (1884) — εκδίκησε σιδηρόδρομο, κέρδισε τοπικά, χάσε στην επαλήθευση.
Καταγράφει 728 λυγισμούς στο Southern Horrors (1892) και The Red Record (1895). Λόμπιε πρόεδρους, Κοινοβούλιο, Βρετανικό Κοινοβούλιο. Ίδρυσε NAACP (1909), Negro Fellowship League, Alpha Suffrage Club.
Δεδομένα-κατευθυνμένη δημοσιογραφία: χρησιμοποίησε στατιστικά, ονόμασε δράστες, παρέλυσε «μύθο βιασμού» που δικαιολογούσε λυγισμούς. Έγραψε για Memphis Free Speech, Chicago Conservator, New York Age.
Οργάνωσε בוϊκοτ, μετανάστευση (Οκλαχόμα), γυναικείους συλλόγους. Γέφυρασε κινήματα φυλής/φύλου — αντιμετώπισε ρατσισμό λευκών σουφραζιστών. Διεθνιστικοποίησε την αντι-λυγισμική εκστρατεία (γύροι UK 1893, 1894).
Αρνήθηκε απομάκρυνση στο 1913 suffrage παρέλαση (περίπατησε με ΙΛ αντιπροσωπεία). Κρίθηκε Βουκέρ Τ. Γουοσινγκτον για συμβιβασμικότητα. Διατήρησε αρχές παρά την απομόνωση.
Η Γουελς μετατρέψει τον ιδιωτικό τρόμο σε δημόσιο αρχείο, αναγκάζοντας την Αμερική να αντιμετωπίσει τη θεμελιώδη βία της. Οι μέθοδοί της—έρευνα, δημοσίευση, οργάνωση, αντιμετώπιση—παραμένουν σχέδιο για κινήματα δικαιοσύνης.