Προώθηση Εμπορικής Έκθεσης: Τι ΔΕΝ Έκαναν οι Πόλεις για να Προσελκύσουν Επισκέπτες

Ιστορικά, οι πόλεις που ανταγωνίζονταν για την κίνηση εμπορικών εκθέσεων χρησιμοποιούσαν κάθε γάιδαρο—εκτός από ένα.

Τι ΕΚΑΝΑΝ

• (α) Προσκαλούσαν διακεκριμένους – Μένιστρελ, βouffons, διάσημοι έμποροι, αριστοκρατία· αργότερα: καλλιτέχνες, αξιωματούχοι.
• (β) Προσέφεραν δωρεάν μεταφορά – Επιχορηγούμενα άμαξα, ποταμάκια, ειδικά τρένα εκδρομών (19ος αιώνας), λεωφορεία.
• (γ) Οργανώνον πολιτιστικές εκδηλώσεις – Μυστήρια, τουρνουά, συναυλίες, εκθέσεις, φεστιβάλ.

Τι ΔΕΝ ΕΚΑΝΑΝ

(δ) Χρεώνοντας υψηλά εισιτήρια – Αντιπαραγωγικό. Οι εκθέσεις βασίζονταν στο όγκο: έμπορικα τέλη, δασμοί, φόροι, καταλύματα, πωλήσεις φαγητού/ποτού. Υψηλά εισιτήρια απέτρεπαν τις μάζες που παρήγαγαν έσοδα. Δωρεάν ή συμβολική είσοδος ήταν το πρότυπο.

Οικονομική Λογική

Κέρδος έκθεσης = (επισκέπτες × ανά κεφάλαια δαπάνη) – κόστη. Το εισίτηριο μειώνει επισκέπτες μη γραμμικά (ελαστική ζήτηση). Οι έξυπνες πόλεις υποστηρίζαν την πρόσβαση για να μεγιστοποιήσουν τον πολλαπλασιαστή.

Άρα: Διακεκριμένοι, δωρεάν μεταφορά, πολιτισμός = ΝΑΙ. Υψηλά εισιτήρια = ΟΧΙ.