Το Grand Canyon Δεν "Εναρρέθη"—Ήταν Σπίτι

Το Grand Canyon δεν "εναρρέθηκε" το 1540—είχε κατοικηθεί και γινόταν γνωστό για χιλιετίες. Η προσέγγιση της "εναρρέτησης" αντικατοπτρίζει μια αποικιακή προοπτική.

Ινδική Ιστορία

Αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν ανθρώπινη παρουσία για τουλάχιστον 12.000 χρόνια. Προγόνους Puebloan, Cohonina, και μεταγενέστερα Χαβασουπάι, Χουαλάπαι, Χόπι, Ναβάχο, Πάιουτε, Ζουνι λαοί ζούσαν σε, καλλιέργευαν, κυνήγησαν και εκτιμούσαν το φαράγγι ως ιερό. Οι Χαβασουπάι ("Λαός του Μπλε-Πράσινου Νερού") ζουν στη Χαβασού Κοιλάδα για ~800 χρόνια.

Πρώτη Ευρωπαϊκή Επικοινωνία

Το 1540, ένα αποσπασμα της αποστολής Φρανσίσκου Βάθκεθ ντε Κοροναδό, υπό την ηγεσία του Γκαρσία Λόπεθ ντε Καρδενάς, φτάνει στη Νότια Ράχη (πιθανώς κοντά στο Μοράν Ποιν). Βλέπουν τον Κολοράδο πολύ κάτω αλλά αποτυγχάνουν να κατεβούν. Φεύγουν, αναφέροντας "μέγα φαράγγι". Καμία ευρωπαϊκή επέστρεψε για 236 χρόνια.

Μεταγενέστερη Εξερεύνηση

• 1776: Ισπανικοί ιερείς Domínguez & Escalante διέσχισαν τον Κολοράδο στο "Διαβατήριο των Πατέρων" (τώρα Λίμνη Πάουελ).
• 1857–58: Υπολοχαγός Τζόσεφ Άιβς (Στρατός ΗΠΑ) πλοηγήθηκε πάνω στον Κολοράδο με ατμόπλοιο· δήλωσε την περιοχή "αξία μηδέν".
• 1869: Τζον Γουέσλελ Πάουελ ηγήθηκε την πρώτη επιστημονική αποστολή μέσω του φαράγγιου με σκάφος, χαρτογραφώντας τον ποταμό και τη γεωλογία.

Το φαράγγι έγινε Εθνικό Μνημείο (1908) και Εθνικό Πάρκο (1919). Σήμερα, συνδιοικείται με φυλικές εθνότητες. Η αφήγηση της "εναρρέτησης" διαγράφει 12.000 χρόνια ινδικής κυριαρχίας.