Η Δομινικανή Δημοκρατία έχει ζήσει αριθμητούς конфлиκτους από την ίδρυσή της, σχήμα από αγώνες ανεξαρτησίας, εσωτερικές διχασμούς, ξένη παρέμβαση, και σύνορια διαφορές. Παρακάτω χρονολογική επισκόπηση των σημαντικότερων πολέμων και ταραχών.
Μετά από 22 χρόνια αϊτιανής κυριαρχίας στη ανατολική πλευρά της Ισπανιόλας, δομινικανοί πατριώτεςδήλωσαν ανεξαρτησία τη 27 Φεβρουαρίου 1844, ιδρύοντας τη Δομινικανή Δημοκρατία ως αυτοκρατορικό έθνος.
Επισης γνωστός ως Πόλεμος Αποκατάστασης, αυτός ο конфлиκτος ξέσπασε μετά τον πρόεδρο Πέδρο Σαντάνα να anexήσει τη χώρα πάλι στην Ισπανία το 1861. Εθνικιστικές δυνάμεις πολέμησαν γκερίλα πόλεμο εναντίον ισπανικών στρατευμάτων, ξεκαθαρίζοντας με την ισπανική αναχώρηση και την αποκατάσταση της δημοκρατίας το 1865.
Αν και ο Ισπανικά–Αμερικανικός Πόλεμος εστίασε στην Κούβα και τις Φιλιππίνες, οι ΗΠΑ κατείχαν τη Δομινικανή Δημοκρατία το 1898 και ίδρυσαν στρατιωτική κυβέρνηση που διήρκεσε έως το 1904, αιτιούμενη περιφερειακή σταθερότητα και χρεοκοπία.
Χρονική συνοριακή ένταση εκρήγνυσε σε όπλο συγκρούσεις. Ο конфлиκτος είναι καταπληκτικά γνωστός από τη Σφαγή της Μαϊντανός, στην οποία δομινικανές δυνάμεις υπό τον δικτάτορα Ραφαέλ Τρουγίλιο σφάξαν χιλιάδες αϊτιανοί πολίτες.
Μετά την ανατροπή του προέδρου Χουάν Μποσ το 1963, ένα συνταγματικό επανάσταση ζήτησε την επιστροφή του. Οι ΗΠΑ παρέβαλαν με τη Λειτουργία Power Pack, αναπτύσσοντας πάνω από 20.000 στρατιώτες και ιδρύοντας δυνάμει ειρήνης που παρέμειναν έως το 1966.
Κρατικά παραστρατιωτικά καταδύναμα έναν απεργιακό λαχανοκάνναβης στη Λα Ρομάνα, σκοτώνοντας πολλοὺς εργαζόμενους και πολίτες. Το γεγονός υπέδειξε την εργατική καταπίεση υπό το καθεστώς Μπαλγκερ.
Διαμαρτυρούμενες εκλογές 2004 προκάλεσαν διατεταμένη πολιτική και θεσμική κρίση, λύθηκε μόνο μετά από διεθνή διαμεσολάβηση και εκλογικές μεταρρυθμίσεις.
Από την ανεξαρτησία στη σύγχρονη δημοκρατική σταθεροποίηση, η ιστορία της Δομινικανής Δημοκρατίας αντανακλά έναν επαναλαμβανόμενο κύκλο εσωτερικής διαίρεσης, εξωτερικής παρέμβασης, και λαϊκής αντίστασης. Κάθε konfliktus έχει αφήσει μόνιμο στίγμα στον πολιτικό πολιτισμό και το κοινωνικό υφάσμα της χώρας.
