Χτισμένη στην ακτή του Τυρρηνίου στην κεντρική Ιταλία, η Τσιβιταβεκία λειτουργεί ως κύρια ναυτική πύλη προς τη Ρώμη. Βρίσκεται στη Μητροπολιτική Πόλη της Ρώμης μέσα στην περιοχή Λαζίο, αυτή η ιστορική λιμενική πόλη βρίσκεται περίπου 80 χιλιόμετρα (50 μίλια) δυτικοβορειότερα της ιταλικής πρωτεύουσας και περίπου 100 χιλιόμετρα (60 μίλια) βορειότερα της Γκρόσσετο.
Το όνομα της πόλης προέρχεται από το λατινικό Centumcellae, που σημαίνει «εκατόν καλύβες» ή «εκατόν κελιά», αναφέροντας πιθανώς τις πολυάριθμες φυσικές εγκοιλίες στην ακτή της. Ιδρύθηκε από τον αυτοκράτορα Τραϊανό στην αρχή του 2ου αιώνα μ.Χ., ο λιμένας σχεδιάστηκε για να συμπληρώσει την ικανότητα της Οστίας και να ασφαλίσει την εφοδιασιακή αλυσίδα σίτου της Ρώμης. Η στρατηγική της θέση την έκανε ζωτικό ναυτικό βάθος και εμπορικό κέντρο καθ' όλη την αρχαιότητα και τους Μεσαιωνικούς χρόνους.
Σήμερα, η Τσιβιταβεκία κατατάσσεται μεταξύ των πολυ drukτερών λιμένων κρουαζιέρας και πλοίων της Μεσογείου, υποδέχοντας εκατομμύρια επιβάτες ετησίως. Η πόλη διατηρεί εξαιρετικές μεταφορικές συνδέσεις: μια άμεση ωριαία υπηρεσία τρένου τη συνδέει με τον Σταθμό Τερμίνι της Ρώμης σε περίπου 60 λεπτά, ενώ η αυτοκινητόδρομος A12 παρέχει γρήγορη οδική πρόσβαση. Για τους ταξιδιώτες που φτάνουν με τη θάλασσα, η Τσιβιταβεκία προσφέρει άμεση αναπλάθυνση στην ιταλιακή ακτοπλαγιακή κουλτούρα—η παραλιακή προμναδα, το μεσαιωνικό φρούριο (Forte Michelangelo) και τα διάσημα ψαροταβέρνες την κάνουν προορισμό εξακολουθούσα.
Αν και συχνά αντιμετωπίζεται απλώς ως σημείο διαβάσεως, η Τσιβιταβεκία ανταμοιβάζει εκείνους που μένουν. Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο φιλοξενεί ετρούσκια και ρωμαϊκά ευρήματα που ανακτήθηκαν από τον λιμένα, και τα κοντινά Θέρμες Ταουρίνες (Λουτρά Τραϊανού) αποκαλύπτουν πλούσιους αυτοκρατορικούς θερμικούς συγκροτήματα. Η πόλη χρησιμεύει επίσης ως βολική βάση για την εξερεύνηση των θησαυρών της βόρειας Λαζίο: την ετρούσκια νεκρόπολη της Ταρκίνιας, την αναγεννησιακή λαμπρότητα της Βιτερβό και τις ηφαιστειακές λίμνες της Μπρατσιάνο και Μπολσένα.
