Ένα δέλτα είναι ένα χαρακτηριστικό γεωμορφολογικό χαρακτηριστικό που δημιουργείται στην εκβολή ενός ποταμού όπου αδειάζει σε ένα μεγαλύτερο, σχετικά ήρεμο υδατικό σώμα—ωκεανός, θάλασσα, λίμνη ή άλλος ποταμός. Καθώς η ροή του ποταμού επιβραδύνει, χάνει την ενέργεια που απαιτείται για να μεταφέρει το ιζηματικό του φορτίο, καταθέτοντας άμμο, πηλό και άργιλο. Με την πάροδο του χρόνου, αυτές οι καταθέσεις χτίζουν ένα φτεροειδές ή τριγωνικό πεδίο που εκτείνεται προς τα έξω από την εκβολή του ποταμού.
Η λέξη "δέλτα" προέρχεται από το ελληνικό γράμμα Δ (δέλτα), που μοιάζει με το τριγωνικό σχήμα πολλών κλασικών δέλτων, όπως το Δέλτα του Νείλου. Ωστόσο, τα δέλτα ποικίλλουν ευρέως σε μορφή, από μικρές, τοπικές καταθέσεις έως τεράστια, πολύπλοκα συστήματα που εκτείνονται σε εκατοντάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Τα δέλτα είναι μεταξύ των πιο βιολογικά παραγωγικών οικοσυστημάτων της Γης. Τα θρεπτικά-πλούσια νερά τους υποστηρίζουν ποικίλους βιότοπους για ψάρια, πουλιά και φυτική ζωή. Για τους ανθρώπους, τα δέλτα παρέχουν γονιμές γεωργικές γαίες, υδάτινα πόρους, αλιεία και στρατηγικές τοποθεσίες για λιμάνια και πόλεις. Ωστόσο, είναι επίσης ιδιαίτερα ευάλωτα σε πλημμύρες, ξέφραση, υποχώρηση και ανθρώπινες επιδράσεις όπως η κατασκευή φραγμάτων (που μειώνει την παροχή ιζημάτων), ρύπανση και αποκατάσταση εδάφους.
Διάσημα παραδείγματα περιλαμβάνουν το Δέλτα του Μισισιπή, το Δέλτα του Γάγγη-Μπραχμαπούτρα και το Δέλτα του Μεκόγγη—κάθε ένα δυναμικό τοπίο που διαμορφώνεται από την αλληλεπίδραση ποταμού και θαλάσσης.
