Η Μισιόν Σαν Κάρλος Μπορρόμεο ντε Καρμέλο, ιδρυμένη το 1771 κοντά στην σημερινή Κάρμελ-μπα-δε-σε-Μερ, ήταν η δεύτερη από τις 21 ισπανικές μισιόνες στην Άλτα Καλιφόρνια. Η ίδρυσή της διατάραξε ριζικά τον παραδοσιακό τρόπο ζωής των τοπικών λαών Εσσελεν και Ολόνη.
Κύριος στόχος της μισιόν ήταν η μεταστροφή των Ινδιάνων στον Καθολικισμό. Οι ιθαγενείς θρησκευτικές πρακτικές καταργήθηκαν· οι προσήλυτοι (νεόφυτοι) επηρέαζαν να παρακολουθούν τη λειτουργία, να υιοθετούν χριστιανικά ονόματα και να ακολουθούν καθολικά τελετουργικά. Η αντίσταση συναντούν συχνά με τιμωρία.
Οι ισπανικές αρχές καταργούσαν ενεργά τις μητρικές γλώσσες, τελετουργίες και κοινωνικές δομές. Οι νεόφυτοι διδάσκανε ισπανικά, ευρωπαϊκό ρούχο και νέα έθιμα, φθείροντας την πολιτιστική ταυτότητα σε γενιές.
Παραδοσιακά ημι-κοιτάδες, κινούμενοι εποχιακά για να κυνηγήσουν, συλλέξουν και εμπορεύονται, οι ιθαγενείς λαοί αναγκάστηκαν να ζουν μόνιμα στη μισιόν. Αυτό έληξε τα κινητά τους πρότυπα ύπαρξης και τους δέσμευσε στην γεωργική εργασία.
Η μισιόν λειτουργούσε ως αυτοαρκές περιουσιακό περιβάλλον. Η εργασία των ιθαγενών χτίσε κτίρια, καλλιέργησε χιλιάδες εκτάρια, φρόντισε κτηνοτροφία και παρήγαγε αγαθά (υφάσματα, δέρμα, κρασί) για κέρδος της μισιόν. Οι εργάτες δεν λαμβάναν μισθό και δεν είχαν οικονομική αυτονομία.
Ένα σκληρό σύστημα καστών τοποθετούσε τους ισπανικούς μοναχούς και στρατιώτες στην κορυφή, με τους ιθαγενείς νεόφυτες στην βάση. Οι ρόλοι ηγεσίας περιορίζονταν, και η παραδοσιακή διακυβέρνηση αντικαταστάθηκε από μισιόν-αντεπιλεγμένους αλκαλδες (επιθεωρητές).
Οι εισαγόμενες ασθένειες (βιολίτιδα, ρουγεόλη, συφιλίδα) κατέστρεψαν ανοσολογικά ανώρατα πληθυσμούς. Συνοδευόμενες από υποβοσκήση, υπερεργασία και σκληρές συνθήκες διαβίωσης, ο ιθαγενής πληθυσμός στην περιοχή εκτεμφάνισε κατά 80–90% μέσα σε δεκαετίες.
Η Μισιόν Σαν Κάρλος αποτυπώνει την καταστροφική επίδραση του ευρύτερου συστήματος μισιόν: πολιτιστική διαγραφή, δημογραφική καταστροφή και επιβολή αποικιακής τάξης που διαμόρφωσε ανεπαναγώγιμα τις ιθαγενείς κοινωνίες της Καλιφόρνιας.
