Η Γουατεμάλα είναι χώρα της Κεντρικής Αμερικής που συνορεύει με το Μεξικό στο βόρεια, το Μπελίζ στα ανατολικά, και την Ονδούρα και το Ελ Σαλβαδόρ στο νότο. Η πρωτεύουσά της είναι Γουατεμάλα Σίτι και ο πληθυσμός της χώρας εκτιμάθηκε σε περισσότερους από 13 εκατομμύρια το 2009. Η ιστορία της χώρας είναι μίγμα προ-κολυμβιανού μαγιανού και ισπανικής kolonial, οδηγώντας σε έναν πολιτισμό που είναι συνδυασμός των δύο.
Ο πληθυσμός της Γουατεμάλας διαιρείται σε εγχώριους, μιγαδικούς εγχώριους και ισπανούς, και λευκούς. "Indigena" που σημαίνει εγχώριο αποτελεί περίπου 40% του πληθυσμού στη Γουατεμάλα. Σύμφωνα με το CIA World Factbook, από τους "Indigena," οι K'iche αποτελούν 9.1%, Kaqchikel 8.4%, Mam 7.9%, Q'eqchi 6.3%, και άλλοι μαγιανοί 8.6%. Οι "Ladino" ή άνθρωποι μιγαδικής εγχώριας και ισπανικής κληρονομιάς επίσης αποτελούν 40% του πληθυσμού, με Ευρωπαίους και Αράβες από Λίβανο και Συρία να αποτελούν ακόμα 16%. Η Γουατεμάλα είναι επίσης σπίτι μιας μικρής ομάδας Αφροαμερικανών που λένε Garifuna. Ζουν στην καριβική ακτή και έχουν την δική τους καριβικά επηρεασμένη κουλτούρα.
Οι Γουατεμαλόπλοι τρώνε πολλά υδατάνθρακες, στη μορφή corn tortillas (ως λεπτές τηγανίτες), ρύζι, ζυμαρικά και ψωμί. Μαύρα φασόλια τρώγονται και στα περισσότερα γεύματα και αυτά είναι συνήθως μαγειρωμένα, refried ή τρωτά ως είναι. Η πρωτεϊνη έρχεται στη μορφή κοτόπουλου, γαλοπούλας και μοσχαριού, συνήθως μαγειρωμένα σε stifado ή σε καυστικές σάλτσες τσιλί. Τα θαλασσινά είναι επίσης δημοφιλής επιλογή για Γουατεμαλόπλοι που ζουν κοντά στην ακτή. Τυπικά Γουατεμαλά πιάτα περιλαμβάνουν bistec, το οποίο είναι ψητό ή τηγανιτό μοσχαρί, και guacamole, ένα πιάτο από αβοκάντο που συνοδεύει πολλά γεύματα. Φρέσκα φρούτα και λαχανικά τρώγονται ευρέως συμπεριλαμβανομένων ανανά, μάνγκο, γκουάβα, μπρόκολι, ραπανάκια, γιουκά, καρότα και μπανάνια. Οι Γουατεμαλόπλοι έχουν επίσης γλυκό δόντι και τα ντιουνάτ τρώγονται ευρέως.
Ως στις περισσότερες κουλτούρες, το φαγητό στη Γουατεμάλα παίζει κεντρικό ρόλο στις θρησκευτικές γιορτές και τελετές. Περίπου 60% του πληθυσμού είναι Ρωμαϊκό Καθολικό, ενώ το υπόλοιπο αποτελείται από Πρωτεστάντη. Πολλοί αναμείγνυουν παραδοσιακές μαγιανές πεποιθήσεις με την χριστιανική τους πίστη, εκτελώντας τελετουργίες για πράγματα όπως επιτυχής τόκος και ανάκαμψη από ασθένεια. Δύο από τις μεγαλύτερες γιορτές του χρόνου είναι η Εβδομάδα Πασχά, ή Semana Santa, και η Ημέρα των Νεκρών, όπου θυμούνται οι απεβίωσαν συγγενείς. Κατά την Πάσχα τυπικά φαγητά που τρώγονται περιλαμβάνουν ψάρι, ρεβίθια και τηγανιτά στυλ γαλλικά τηγανίτα που λένε torrejas. Καραμελωμένα φρούτα και καυστικά λαχανικά στο ξύδι τρώγονται επίσης αυτή την περίοδο. Στην Ημέρα των Νεκρών, οι οικογένειες συναντώνται στα κοιμητήρια και έχουν πικνικ πάνω στα τάφους των απεβίωσαν συγγενών. Μια σαλάτα λαχανικών και κρέατος που λέγεται fiamble τρώγεται συνήθως κατά αυτή την περίοδο.
Η γεωργία έχει πάντα παίξει σημαντικό ρόλο στην Γουατεμαλή οικονομία. Το 2009 αυτός ο κλάδος παρείχε τη χώρα με 13.5% του ακαθάριστο εθνικό προϊόν (GDP). Κύριες γεωργικές εξαγωγές περιλαμβάνουν καφέ, σάκχαρο, μπανάνια, βαμβάκι, λουλούδια και λαχανικά. Οι κλάδοι βιομηχανίας το 2009 λογάριζαν 25% του GDP, ενώ το tertiary sector συνεισέφερε περισσότερο από 60%. Σύμφωνα με το CIA World Factbook υπάρχει ακόμα υψηλό επίπεδο φτώχειας στη Γουατεμάλα με περισσότερο από το μισό του πληθυσμού να ζει κάτω από την γραμμή φτώχειας. Η Γουατεμάλα έχει επίσης έναν από τους υψηλότερους δείκτες υποβάρυνσης στον κόσμο, με 43% των παιδιών κάτω από πέντε χρόνια να είναι χρονικά υποβαρυμένα.
Η γλώσσα της κυβέρνησης στη Γουατεμάλα είναι ισπανικά και είναι η πρώτη γλώσσα της πλειοψηφίας Γουατεμαλόπλων. Ωστόσο, υπάρχουν 22 αναγνωρισμένες εγχώριες γλώσσες που μιλιούνται σήμερα, οι οποίες ανήκουν όλες στην μαγιανή οικογένεια γλωσσών. Αυτές οι γλώσσες περιλαμβάνουν Ki'che, Kaqchikel, Kekchi και Mam. Υπάρχουν εγχώρια χωριά στα πιο απομακρυσμένα μέρη της χώρας όπου τα ισπανικά δεν μιλιούνται. Ωστόσο, με την αυξανόμενη σημασία της γνώσης ισπανικών ως προς δουλειές, οι μη ισπανόφωνες εγχώριες οικογένειες βεβαιώνονται ότι τα παιδιά τους μαθαίνουν τη γλώσσα στο ζημία των δικών τους γλωσσών.