Η ανάπτυξη των πόλεων και των χωριών στις αμερικανικές κολονίες δεν ήταν απλώς μια δημογραφική μετατόπιση—ήταν η κινητήρια δύναμη που οδήγησε στην εμφάνιση μιας δυναμικής, αγοραοριентиμμένης οικονομίας. Δείτε πώς η αστικοποίηση καταλύτης για την ανάπτυξη της ελεύθερης αγοράς:
Η αστική συγκέντρωση δημιούργησε μεγάλες, τοπικές αγορές. Τεχνίτες και γεωργοί μπορούσαν να εξειδικευτούν—σιδεράδες, καδικοποιοί, υφαίστρες, μυλώνες—επειδή μια πόλη με 2.000+ κατοίκους υποστήριζε ζήτηση για ειδικά προϊόντα. Η εξειδίκευση ανέβασε την παραγωγικότητα και την ποιότητα.
Οι πόλεις γράφαν κόμβοι σε ένα αυξανόμενο εμπορικό δίκτυο. Υπερπλεόναμα σιτηρών από τη Πενσυλβάνια έφτανε στη Βόστον· ρούμι και ψάρι από τη Νέα Αγγλία πήγαινε στη Τσέσαπικ· ζάχαρη και μελάσσα από τις Καραϊβικές ρέυσαν noord. Αυτό το εμπορία μεταξύ κολοーニων μειώνει την εξάρτηση από τη Βρετανία και εξελίξα μια ηπειρωτική αγορά.
Οι αστειακές λιμάνες (Βόστον, Νέα Υόρκη, Φιλαδέλφια, Τσάρλεστον) γεννίαν εμπόρους, παράγοντες και ναυκληρούς που συνδέουσαν παραγωγούς με καταναλωτές, διαχειρίζονταν το πιστωτικό, ανέλαβαν ρίσκο και χρηματοδότησαν επιχειρήσεις. Ήταν οι επιχειρηματίες της κολονικής οικονομίας.
Οι απαιτήσεις της αγοράς οδήγησαν σε υποδομές: βελτιωμένοι δρόμοι (King's Highway), κανάλια (πρώιμες προσπάθειες), λιμενικά, αποθήκες και πορτοφόλια. Τα χαμηλότερα κόστη μεταφοράς διευρύναν την εμβέλεια της αγοράς και την κερδοφορία.
Το όγκο των εμπορευμάτων απαιτούσε χρήμα και πιστωτικό. Οι κολονίες έκδισαν χαρτονόμισμα, ίδρυσαν γεωργικές τράπεζες και είδαν την ανάδυση δικτύων εμπορικού πιστωτικού, εμπορικών επιταγών και πρώιμων τράπεζα (π.χ. Bank of North America, 1781).
Οι αστειακές εργαστηρίες υιοθέτησαν διαίρεση εργασίας (αρχή του pin factory του Adam Smith). Ναυπηγεία, σχοινωποιεία, σιδηρουργεία και τυπογραφεία σπάγαν την παραγωγή σε εξειδικευμένες εργασίες, αυξάνοντας την παραγωγή ανά εργαζόμενο.
Πολλοί τεχνίτες στην ίδια πόλη ανταγωνίζονταν στην τιμή, την ποιότητα και τη φήμη. Αυτό εγείρε καινοτομία—καλύτερα αροτρια, πιο αποδοτικές καυσικαλδωθείς, γρηγορότερα πλοία, τυποποιημένα εξαρτήματα.
Οι κολονικές κυβερνήσεις ρύθμιζαν γενικά σταθμά/μέτρα και χορηγούσαν monopoles φειδωλά (πορτοφόλια, μυλώνες). Η απουσία περιορισμών γκίλντ (αναλόγως Ευρώπη) επέτρεπε ελεύθερη είσοδο στα επάγγελματα.
Η γαιοκτησία ήταν διαδεδομένη (έναντι της ευρωπαϊκής ενοικίασης). Σαφείς τίτλοι, νόμοι κληρονομιάς και εκτέλεση συμβολαίων ενθάρρυναν επενδύσεις σε γη, καταστήματα και εργαλεία.
Ταβέρνες, καφενεία, εφημερίδες (Pennsylvania Gazette, Boston News-Letter) και חברות (American Philosophical Society) διαδόθηκαν τεχνικές γνώσεις, τιμές αγοράς και ιδέες πολιτικής οικονομίας.
Οι κολονικές πόλεις ήταν οι κρίβανοι του αμερικανικού καπιταλισμού. Συγκέντρωσαν εργασία, κεφάλαιο, πληροφορίες και ζήτηση—δημιουργώντας τις συνθήκες για εξειδίκευση, εμπόριο, ανταγωνισμό και καινοτομία που ορίζαν την πρώτη ελεύθερη αγορά των ΗΠΑ. Η αστική βάση που χτίστηκε πριν το 1776 επιτάχυνε την μεταβατική βιομηχανοποίηση και την ανατολική επέκταση.
