Λιγότερο από ώρας οδήγησης από το Μαδρίτη, η Σεγόβια είναι πόλη Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO βυθισμένη στην ιστορία από την ισπανική χρυσή εποχή και πέρα. Η πλειονότητα της δραστηριότητας είναι γύρω από την στυλιστική Πλατεία Μάγιορ, Πλατεία Αθογέχο και Κάλε ντε Κάρμεν, οι οποίες είναι απασχολημένες τη μέρα για το μεσημεριανό και ζωντανές το βράδυ όταν οι Ισπανοί παίρνουν τις αργές νυκτερινές ταπές. Ολόκληρη η πόλη μπορεί εύκολα να καλυφτεί με τα πόδια, με στενούς δρόμους που οδηγούν μεταξύ εξαιρετικών, καλά διατηρημένων μνημείων που χρονολογούνται εκατοντάδες, και σε ορισμένες περιπτώσεις χιλιάδες, χρόνια πριν.
Οι επισκέπτες μπορούν να φτάσουν στη Σεγόβια με αυτοκίνητο ή με θέαμα το περιφερειακό τρένο πέρα από τα βουνά από το Μαδρίτη, ή να πάρουν ένα από τα πολλά λεωφορεία που τρέχουν ολόκληρη την ημέρα. Αν και ο πληθυσμός της Σεγόβιας είναι λίγο πάνω από 50.000, μια σταθερή ροή ημερήσιων ταξιδιωτών από το Μαδρίτη και αλλού καλύπτει τα μνημεία της πόλης και γεμίζει τα εστιατόρια της. Οι επισκέπτες δεν πρέπει επίσης να παραβλέψουν τα περιβάλλοντα χωριά και χωριά της Σεγόβιας κατά μήκος του Ποταμού Ντοράτον, τα οποία διαθέτουν μνημεία από ρωμαϊκούς χρόνους. Το EuroResidentes προτείνει τη Σεπούλβεδα, σπίτι της μεγαλύτερης κολονιάς γυπών στην Ευρώπη, και το τειχωμένο μεσαιωνικό χωριό Πεδράθα.
Το άλλο οριστικό αρχιτεκτονικό επίτευγμα της πόλης είναι πλέον από 2.000 χρόνια. Η γρανίτικη ρωμαϊκή υδραγώγηση που καλύπτει την Πλατεία ντελ Αθογέχο (Παλαιά Αγορά) συσκευάζει 118 καμάρες και φτάνει τα 29 μέτρα στο ψηλότερο της σημείο. Οι τοπικοί απλά την καλούν αυτό το 730 μέτρα θαύμα «Ελ Πουέντε». Βλεπόμενη από την πλατεία, η λεπτομέρεια της υδραγώγησης αποκαλύπτεται κοντά: κανένα κολλητικό υλικό δεν χρησιμοποιήθηκε για να δέσει τα μπλοκ των 2 τόνων μαζί και η κοπή πέτρας εξαιρετικής τεχνικής. Η πλατεία είναι επίσης εξαιρετικό σημείο για να καθίσετε σε μια τερασα και να απολαύσετε το μεσημεριανό. Γουρουνάκι και πστροφά είναι τοπικές ειδικότητες. Το βράδυ, η Υδραγώγηση φωτίζεται για να δημιουργήσει μαγευτική σκηνή.
Σχηματισμένο σαν η πρόρα ενός σκαφούς και ανεβαίνοντας από την παλιά πόλη, το Κάστρο Αλκάθαρ της Σεγόβιας μπορεί να φαίνεται γνωστό. Πραγματικά, η πετρινή κατασκευή του 12ου αιώνα φέρεται να ήταν ένα από τα εμπνευστήρια για το κάστρο της Σινδερέλα της Ντισνέι. Ένα στενό σκαλοπάτι 158 βημάτων ανεβαίνει στην κορυφή του πύργου του καστέλου, η οποία έχει αναμετρήσιμες θείες πάνω από την εκκλησία Βέρα Κρουζ, το μοναστήρι Ελ Παράλ και τα περιβάλλοντα βουνά της Καστίλιας ντε Λεόν. Μέρη του οχυρού χρονολογούνται από ρωμαϊκούς χρόνους, αλλά το επιβλητικό εξωτερικό έχει ανακατασκευαστεί συνεπώς καθ' όλη την ιστορία. Ο Φοντόρ τρελαίνεται για την πολύπλοκη ξυλουργία του καστέλου και το δωμάτιο γεμάτο ιπποτές σε φωτεινό όπλο.
Όταν ξεκίνησε η κατασκευή του Καθεδρικού της Σεγόβιας το 1515, στο ψηλότερο σημείο της πόλης, θα ήταν ένας από τους τελευταίους γοθικούς καθεδρικούς στην Ισπανία. Ο καθεδρικός μετρά 105 μέτρα x 50 μέτρα, με την ναό 33 μέτρα ψηλή. Στη Πλατεία Μάγιορ (κύρια πλατεία) ο καθεδρικός ήταν ο τόπος της στέφανσης της Ισαβέλλας ως Βασίλισσα της Καστίλιας. Η είσοδος στον καθεδρικό, ο οποίος περιέχει επίσης παλαιότερα κλοίστερα, αρχαία χειρόγραφα και κοσμήματα, είναι δωρεάν. Το μουσείο του καθεδρικού έχει επίσης το πρώτο τυπωμένο βιβλίο στην Ισπανία, χρονολογούμενο από το 1472.
