Ενώ η Παραγουάη δεν συνορεύει με κανένα ωκεανό, η εσωτερική κεντρική παγκοσμίως χώρα της Νότιας Αμερικής έχει πολὺ νερό. Μεγάλοι ποταμοί διασχίζουν τη χώρα, παρέχοντας μεταφορά και Θαυμαστές θέας. Μερικοί από τους πιο όμορφους καταρράκτες του κόσμου κατεβαίνουν από ποταμούς της Παραγουάης. Πυκνά δάση παρέχουν στέγη σε είδη υπό απειλή, ενώ οι επιστήμονες συνεχίζουν να ανακαλύπτουν νέα είδη στα χαμηλά δάση βροχής και υγρότοπους της.
Μια τεράστια χαμηλή πεδιάδα που λέγεται Γκραν Τσάκο καλύπτει περισσότερο από το 60% της Παραγουάης και είναι η μεγαλύτερη γεωμορφολογία της χώρας. Το Γκραν Τσάκο βρίσκεται βόρεια και δυτικά του ποταμού Παραγουάη. Χαρακτηρίζεται από φτωχό έδαφος και σκληρό τροπικό κλίμα, είναι η λιγότερο πληθυσμένη περιοχή της Παραγουάης. Οι χειμώνες είναι ξηροί, ενώ τα καλοκαίρινα βροχή μετατρέπουν το Γκραν Τσάκο σε υγρότοπο. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής είναι αθίκτο και ενδιαφέρον μέρος για τον περιπετειώδη τουρίστα. Στο απομακρυσμένο Πάρκο Νασιονάλ Ντεφενσόρες ντελ Τσάκο, οι επισκέπτες μπορούν να βλέπουν τζαγκουάρ, ταπίρ και πούμα που βγαίνουν στο πυκνό δάσος. Το πάρκο διαθέτει επίσης ποικιλία πτηνοειδών, συμπεριλαμβανομένων των 1,8 μέτρων ψηλών τζαμπίρους, είδους πελεκάνων. Απαιτείται οχήματα τετρακίνησης, και συνιστάται τοπικός ξεναγός.
Οι περισσότεροι Παραγουαϊνοί ζουν στην Παρανένια, ένα εκτεταμένο πλάτο στη νοτιοανατολική Παραγουάη. Καλλιεργούμενα αγροτεμάχια, δάση και κυλιόμενοι λόφοι χαρακτηρίζουν την περιοχή, τη δεύτερη μεγαλύτερη γεωμορφολογία της χώρας. Είναι επίσης σπίτι για αφθόνη αγροτική ζωή. Εύκολη προσβασιμότητα από την Ασουσιόν, πρωτεύουσα της Παραγουάης, το Πάρκο Νασιονάλ Ιβικούι χαρακτηρίζει πέρδικα και εκατοντάδες πεταλούδες. Πιο βόρεια, το λόφοβο, πυκνά δασωμένο Σερρο Κορά Εθνικό Πάρκο έχει αρμαδίλους και μονκιά. Οι επισκέπτες μπορούν επίσης να ζήσουν την πολιτική ιστορία της Παραγουάης, εδώ, καθώς το πάρκο ήταν η τοποθεσία της τελευταίας και χαμένης μάχης της Παραγουάης εναντίον της τριπλής συμμαχίας της Βραζιλίας, Αργεντινής και Ουρουγουάης το 1870.
Ο ανώτερος ποταμός Παραγουάη και οι χοροί του διαμορφώνουν το Παντάναλ, ένα υγρότοπο που καθεσθιάζει μεταξύ Γκραν Τσάκο και Παρανένια στην περιοχή που εκτείνεται στην Βραζιλία και Βολιβία. Πάνω από 95 espècies θηλαστικών ζουν στον μεγαλύτερο ενδοχερσαίο υγρότοπο του κόσμου συμπεριλαμβανομένων τζαγκουάρ, ελάφων, λύκων και γιγάντων μυγαλομυρμηκοφάγων. Είναι επίσης καταφύγιο για πουλιά· έχουν ταυτοποιηθεί περισσότερες από 600 espècies, συμπεριλαμβανομένων 15 ειδών παπαγάλια. Εκδρομές από την Ασουσιόν μεταφέρουν επισκέπτες στις προστατευόμενες περιοχές για παρατήρηση αγροτικής ζωής. Είναι επίσης κέντρο βιολογικής έρευνας όπου προηγουμένως άγνωστα φυτά και ζώα ταυτοποιούνται.
Ενώ ο ποταμός Παραγουάη διαιρεί τη χώρα σε ανατολική και δυτική περιοχή, ο ποταμός Παρανα ρέει κατά langs της νοτιοανατολικής συνόρων της χώρας. Στην ένωσή του με τον ποταμό Μόνται, καταπληκτικοί καταρράκτες κατακερματίζουν περισσότερο από 80 μέτρα στον ποταμό πιο κάτω. Κοντά, ο ποταμός Ιγκουαζου ρέει επίσης στον Παρανα όπου Βραζιλία, Αργεντινή και Παραγουάη συναντιούνται. Λίγο πιο πάνω, οι παγκοσμίως διάσημοι Καταρράκτες Ιγκουαζου καταρρέουν προς την Παραγουάη, και πιο νότια όπου ο ποταμός Νακουνταί συναντά τον Παρανα, οι Καταρράκτες Νακουνταί ρίχνουν πάνω από 110 μέτρα. Η λίμνη Ιπακαράι — μία από τις μεγαλύτερες λίμνες της Παραγουάης — καθεσθιάζει ανατολικά της Ασουσιόν, όπου αθλητικά ψυχαγωγικά προσελκύουν χιλιάδες επισκέπτες. Μια φθαρμένη βουνόσειρα εκτείνεται κατά langs της ανατολικής συνόρων της Παραγουάης με τη Βραζιλία. Η υψηλότερη κορυφή είναι το Σερρο Πέρο στα 842 μέτρα.
