Η Hispania Tarraconensis ήταν μια από μόνο τρεις ισπανικές επαρχίες που καταλήφθηκαν από την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Αυτή η επαρχία τρέχει παράλληλα με τη μεσογειακή ακτή, από τα βουνά Πυρηναίων στον Κόλπο της Biscay, και περιλαμβάνει μερικά από το ισπανικό πλάτος. Η Tarraconensis ήταν πηγή ξύλου, κινναβάρι, κεραμικής, μαρμάρου, κρασιού, ελαιολάδου και διαφόρων μετάλλων. Κύρια μνημεία σήμερα παραμένουν στη Tarraconensis ως ereipia.
Το Ιππόδρομο Τάρρακο, χτισμένο στο τέλος του 1ου αιώνα μ.Χ., βρίσκεται μέσα στα τείχη της πόλης Tarragona. Το ιππόδρομο λειτουργούσε για να κρατήσει εκδηλώσεις και δημόσιες συνελεύσεις. Τα υπολείμματα μερικών από τους καμάρες και τις κλιμακωμένες καθέδρες στέκονται ακόμα, τώρα σε ereipia, όπως και οι πύλες εισόδου, η φαμπάντ και το βήμα.
Το υδραγωγείο Tarraconensis εξυπηρέτησε για να μεταφέρει νερό από τον ποταμό Francolί στο Τάρρακο τον 1ο αιώνα μ.Χ. Έχει δύο επίπεδα, με 11 τόξα στο χαμηλότερο επίπεδο και 25 άνω. Το υδραγωγείο τρέχε αρχικά για 2 μίλια, και, με 217 μέτρα ακόμα στέκοντας, είναι ένα από τα καλύτερα διασωληρωμένα υδραγωγεία αυτού του τύπου.
Στην όψη του υδραγωγείου και κοντά στον ποταμό Francolί είναι η Ρωμαϊκή Βίλα Centcelles. Χρησιμοποιημένη από τον 2ο αιώνα π.Χ. έως 4ο αιώνα μ.Χ., η κτίριο ήταν αρχικά μια ιδιωτική κατοικία και αργότερα μετατράπηκε σε μνημείο. Η κούπα της δομής περιέχει χριστιανική τέχνη, όπως μωσαϊκά που απεικονίζουν ιστορίες από την Παλαιά και Νέα Διαθήκη, καθώς και εικόνες των τέσσερων εποχών και κυνηγητικές σκηνές.
Ο Πύργος των Scipios, κοντά στη Via Augusta, είναι ένα μνημείο κηδείας, τοποθετημένο περίπου 4 μίλια από το Τάρρακο. Χρονολογείται για το πρώτο μισό του 1ου αιώνα μ.Χ. Ο πύργος αποτελείται από τρία επίπεδα που γίνονται στεναλλάξια μικρότερα, σε τετράγωνη βάση, και δύο λιθινά αγάλματα Atis, ένα ανατολικό θεό που σχετίζεται με τον κηδευτικό λατρεία. Το μνημείο παίρνει το όνομά του από αυτές τις φιγούρες, καθώς έχουν γίνει γνωστοί ως οι αδελφοί Scipio.
Το η θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά υπόλοιπα sites της Hispania, η Ρωμαϊκή Βίλα Els Munts περιέχει τεράστιο ποσό αρχαιολογικών υπολειμμάτων, κυμαίνοντας από γλυπτά και γλυφτά κεφάλια έως μωσαϊκά. Η δομή χρονολογείται από τους πρώτους πέντε αιώνα μ.Χ. και έχει βοηθήσει να παρέχει καλύτερη κατανόηση του πολιτισμού κατά τη ρωμαϊκή κατοχή. Το κέντρο του κτιρίου είναι ένας αρκετοσκαλημένος διάδρομος που οδηγεί σε κατοικιακά δωμάτια και γεωργικές μονάδες.
