Η Ισπανία έχει μακρά πολιτιστική/καλλιτεχνική παράδοση. Πέρα από φλαμένκο και ταυρομαχία, ξεχώρισε σε ζωγραφική, αρχιτεκτονική, κινηματογράφο. Δύο από τους μεγαλύτερους 20ου αιώνα: Πικάσο, Ντάλι. Βαρκελώνη: αρχιτεκτονική Γκαουδί. Ρεжиссισσέρ Πέδρο Αλμοδόβαρ, Αλεχάντρο Αμενάμπαρ: διεθνής αναγνώριση.
Τρεις τέχνες: χορός, τραγούδι, κιθάρα. Προέλευση: νότια Ισπανία, مورिषικη αρχή. Μεγάλοι κιθαρίστες: Πάκο ντε Λουθία, Τοματίτο. Τελευταία χρόνια: χορευτής Χοακίν Κορτές με διεθνή τουρ.
Γκόγια, Βελάθκεθ: διάσημοι ζωγράφοι. Ντιέγο Βελάθκεθ: πορτρέτα (Metropolitan Museum, Πράντο). Φρανσίσκο ντε Γκόγια: başladı πορτρέτας, πολέμος Ναπολέοντα → «Καταστροφές Πολέμου», μετά «Μαύρες Ζωγραφιές» (π.χ. «Κρόνος τρώγει τα παιδιά του»). Πράντο Museum: πολλά έργα Γκόγια. Συρρεαλισμός: Πικάσο (πιο διάσημος 20ου αιώνα, Musee National de Picasso Παρισι), Ντάλι (The Persistence of Memory), 1929 συνεργασία με Λουις Μπουνουέλ → «Un Chien Andalou». Dali Theatre-Museum Φιγερές (σχεδιασμένο από τον ίδιο).
Αντόνι Γκαουδί στη Βαρκελώνη: καθεδρικός ναός La Sagrada Familia, Πάρκο Γκέϊ. 7 κτίρια = UNESCO World Heritage. Επίπουρα (καρέκλες, mpánκες). Museum of Modern Art Νέας Υόρκης: καρέκλες Γκαουδί.
Αποτελεσματικά από 8ο αιώνα. Ματαδόρας + quadrilla κουράζουν ταύρο → μονόμαχος αντιμετώπιση → μουλέτα (κόκκινο πανί) για επίθεση → ματαδόρας ξεναγίζει ταύρο. Δημοφιλής: ~1 εκατομμύριο θεατές/έτος.
4 Όσκαρ για Καλύτερη Ξένη Ταινία. Αλμοδόβαρ (2000: «Όλα για την Μητέρα μου»), Αμενάμπαρ (2005: «Η Θάλασσα μέσα μου»). Αλμοδόβαρ: διάσημος σύγχρονος («Γυναίκες στην Κορυφή», «Μιλάμε για την Αγάπη» - Όσκαρ σεναρίου 2003).
