Ο Κλινόμενος Πύργος της Πίζας (Torre pendente di Pisa), ο ανεξάρτητος καμπανάριος του καθεδρικού ναού της ιταλικής πόλης, είναι άμεσα αναγνωρίσιμος σε όλο τον κόσμο. Κλίνει επειδή οι αρχικοί οικοδόμοι σχεδίασαν κακά τα θεμέλια για το μαλακό έδαφος της περιοχής, αλλά όχι τόσο κακά ώστε να πέσει ο πύργος.
Η κατασκευή ξεκίνησε στον καμπανάριο του καθεδρικού ναού της Πίζας τον 12ο αιώνα, αλλά διακόπηκε όταν ήταν μόνο τριών ορόφων ψηλός λόγω πολέμου μεταξύ της Πίζας και άλλων ιταλικών πόλεων.
Ακόμα και στους τρεις όρους, η δομή άρχισε να καταβυθίζεται λόγω του ασταθούς υποεδαφους στην οποία χτίστηκε. "Φανταστείτε έναν πύργο ιδρυμένο σε έδαφος που έχει την ουσιά της ζελέ ή σφουγγαράς καουτσούκ σε μεγάλο βάθος," λέει ο Τζ. Μπ. Μπερλαντ, βρετανικός καθηγητής μηχανικής εδάφους.
Κατά τη κατασκευή των ανώτερων ορόφων του πύργου, που ξεκίνησε το 1272, οι μηχανικοί προσπάθησαν να σχεδιάσουν τους ανώτερους όρους έτσι ώστε το βάρος τους να διορθώσει την κλίση. Αντίθετα, οι προσπάθειές τους καύσαν τον πύργο να κλίνει σε διαφορετική κατεύθυνση - νότια αντί για βόρεια.
Μετά από πρόσθετες διακοπές και ξεκινήματα, ο πύργος ολοκληρώθηκε τον 14ο αιώνα, συμπεριλαμβανομένου ενός καμπαναρίου στην κορυφή. Κατά τους αιώνες μετά, η δομή συνέχισε να κλίνει πιο νότια· μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, υπήρχε σημαντική ανησυχία ότι θα πέσει.
Μετά από μακροσκελή διαβούλευση για το τι να κάνει για να το σώσει, κατά το τέλος της δεκαετίας του 1990 μηχανικοί που μισθώθηκαν από την ιταλική κυβέρνηση αφαίρεσαν τόνοι εδάφους από κάτω από την βόρεια πλευρά του πύργου, εξευθύνοντάς τον λίγο, αν και όχι ορατώς.
Από την αρχή του 21ου αιώνα, οι μηχανικοί λένε ότι ο πύργος δεν κινείται πλέον και θα διατηρήσει την τρέχουσα κλίση του για τουλάχιστον άλλους δύο αιώνες.
