Ο ανεμόμετρος είναι ένα γνωστός μέρος των περισσότερων χαρτών και βουσολών. Απλώς, σας ενημερώνει για την κατεύθυνση προς την οποία βλέπετε εσείς ή ο χάρτης. Αλλά μπορεί να είναι επίσης αρκετά περίπλοκος και όμορφος καθώς και λειτουργικός.
Πρώτη χρήση στα 1300, ο ανεμόμετρος σχεδιάστηκε αρχικά για ναυτιλία χρήση στον προσδιορισμό της κατεύθυνσης των ανέμων. Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με την εταιρεία The Compass Rose, η οποία εξειδικεύεται σε συλλεκτικά αντικείμενα ανεμόμετρων, ο ανεμόμετρος βασίστηκε σε ένα σχέδιο που ονομαζόταν ανεμόμετρος, το οποίο έδειχνε τις κατευθύνσεις των ανέμων.
Τα σημεία του ανεμόμετρου αποτελούνταν από τις οκτώ κατευθύνσεις ανέμων (πλέον γνωστές ως βόρεια, βορειοανατολικά, ανατολικά, νοτιοανατολικά, νότια, νοτιοδυτικά, δυτικά και βορειοδυτικά), καθώς και τα οκτώ συνολικά μισά σημεία και τα 16 συνολικά τέταρτα σημεία ανάμεσα σε αυτές τις κατευθύνσεις.
Οι ανεμόμετροι σήμερα εξακολουθούν να περιέχουν τα πρότυπα 32 σημεία, αντανακλώντας τις 32 κατευθύνσεις ανέμων. Παρουσιασμένοι στην κυκλική μορφή που εξακολουθεί να είναι γνωστή σήμερα, μοιάζουν με ένα τριαντάφυλλο σε πλήρη άνθιση, οπότε η λέξη "τριαντάφυλλο" στο όνομα.
Σύμφωνα με τον Bill Thoen, ειδικό χαρτών και γεωγραφίας στο Gisnet, δεν υπάρχει τυπικό σύνολο συμβόλων που οι χαρτογράφοι χρησιμοποιούν για να υποδείξουν τις κατευθύνσεις. Ωστόσο, είναι συνηθισμένο να τοποθετείται ένα φλερ-ντε-λις στην κορυφή της ρόδας για να υποδείξει το βορρά, μια παράδοση που ξεκίνησε με τον Jorge Reinel, πορτογαλέ χαρτογράφο που ζούσε στον 16ο αιώνα.
Ευωδώς, δεν υπάρχει παραδοσιακό χρωματικό σχήμα για τον ανεμόμετρο. Αντ' αυτού, οι χαρτογράφοι χρησιμοποιούν χρώματα με υψηλή αντίθεση για εύκολη ορατότητα.
