Η σύγχρονη Γερμανία είναι κρίσιμο μέλος της Ευρωζώνης, και ως τέτοια χρησιμοποιεί το ευρώ ως νόμισμα της. Ωστόσο, οι νομισματικές πολιτικές πίσω από αυτό το πανευρωπαϊκό νόμισμα είναι πολύ γερμανικές στην προέλευσή τους και βασίζονται στην επιτυχία του τελευταίου ανεξάρτητου νομίσματος της Γερμανίας, του Ντεούτσε Μαρκ. Το ευρώ είναι σχεδόν τόσο γερμανικό όσο ήταν το Ντεούτσε Μαρκ, και ολοκληρωτικά γερμανικό όταν מדובר στα συγκεκριμένα γερμανικά ευρώ νομίσματα που χωνεύονται από τη Bundesbank.
Το τελευταίο ανεξάρτητο νόμισμα της Γερμανίας ήταν το Ντεούτσε Μαρκ, ή γερμανικό μάρκα. Εισήχθη τον Ιούνιο 1948 από τους Δυτικούς Συμμάχους των ΗΠΑ, Μεγάλης Βρετανίας και Γαλλίας στις κοινές τους περιοχές κατοχής. Από εκεί εξελίχθηκε στο νόμισμα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Δυτική Γερμανία) και μετά ενωμένη Γερμανία μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου το 1989. Η Ντεούτσε Bundesbank δημιουργήθηκε το 1957 και ανέλαβε τη διαχείριση του νομίσματος. Λόγω της εμπειρίας της Γερμανίας τη δεκαετία του 1920 και 1930 με την υπέρβαση πληθωρισμού, η καταπολέμηση της πληθωρισμού έγινε η πρώτη και πρωταρχική προτεραιότητα της Bundesbank, και συνδυασμένη με την ισχύ της γερμανικής οικονομίας, το Ντεούτσε Μαρκ γίνει μια από τις πιο σταθερές μορφές χρήματος στον κόσμο.
Το Ντεούτσε Μαρκ διαμετρηόταν σε μάρκα χαρτονομίσματα και νομίσματα και pfennig (λεπτό) νομίσματα, και η μάρκα συντομεύονταν ως «DM». Υπήρχαν 10 DM, 20 DM, 50 DM, 100 DM και 200 DM χαρτονομίσματα. Νόμισματα χρησιμοποιούνταν για τα μικρότερα 1 DM, 2 DM και 5 DM ρόλους. Τα pfennig νομίσματα χωνεύονταν για 1, 2, 5, 10 και 50 pfennig.
Η Γερμανία ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΚ), και μετά της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Ήταν μόνο λογικό ότι η χώρα ηγήθηκε τη δημιουργία του κοινού νομίσματος της Ευρώπης, του Ευρώ. Η Γερμανία υιοθέτησε το ευρώ από την ημέρα της εισαγωγής του: 1 Ιανουαρίου 1999. Ωστόσο, τα Ντεούτσε Μαρκ συνέχισαν να είναι νόμιμα μέσα στη Γερμανία μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 2002, και μπορούν ακόμα να ανταλλαχθούν σε ευρώ οποιαδήποτε στιγμή στο σταθερό ποσό 1,95 DM σε 1 ευρώ.
Η γερμανική νομισματική σκέψη ήταν έντονα επιρροτική στους όρους της Συνθήκης του Μαστρίχτ, η οποία δημιούργησε το ευρώ, την ΕΚΤ και την Ευρωζώνη (το σύνολο των χωρών που χρησιμοποιούν το ευρώ). Η Bundesbank και η γερμανική κυβέρνηση ήταν στερεά δεσμευμένες σε πολιτικές που κράτησαν την πληθωρισμό χαμηλή, και αυτές οι πολιτικές ζουν στο ευρώ. Τα μέλη της Ευρωζώνης ήταν δεσμευμένα να κρατήσουν τα κενά του δημόσιου προϋπολογισμού κάτω από το 3 τοις εκατό του ΑΕΠ, για παράδειγμα. Συνολικά, η ΕΚΤ έχει κρατήσει την πληθωρισμό χαμηλότερο από αυτό άλλων Δυτικών χωρών, και τα επιτόκια λίγο ψηλότερα. Αυτό δημιούργησε, ακριβώς όπως ήταν η περίπτωση με το Ντεούτσε Μαρκ, ένα ισχυρό και σταθερό νόμισμα. Σε πολλούς τρόπους, το ευρώ είναι ο άμεσος κληρονόμος του παλιού Ντεούτσε Μαρκ.
Κάθε μέλος της Ευρωζώνης επιτρέπεται να χωνεύει τα δικά του εθνικά ευρώ και ευρώ cent νομίσματα. Όλα τα νομίσματα ευρωζώνης έχουν την ίδια εικόνα κεφαλής, αλλά οι εικόνες των ουρών επιλέγονται από το εθνικό νομισματοκοπείο που φτιάχνει το νόμισμα και αντανακλούν την ταυτότητα της χώρας. Τα γερμανικά νομίσματα χρησιμοποιούν τον δρυΐνο κλαδαράκι (το οποίο ήταν επίσης σε μερικά pfennig νομίσματα); την Πύλη του Βρανδεμβούργου; και το εθνικό σύμβολο της Γερμανίας, το αετό.
Το Ντεούτσε Μαρκ προηγούνταν από το Ράιχσμαρκ, εισαχθέν το 1924. Αυτό ήταν το νόμισμα της εποχής της Μεγάλης Κρίσης της Γουάιμαρ Ρεπούμπλικ και του ναζιστικού καθεστώς που την αντικατέστησε. Όταν η Γερμανία διαιρέθηκε κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, η Κομμουνιστική ηγημένη Γερμανική Δημοκρατική Δημοκρατία είχε το δικό της μάρκα.
