Τι πέτυχαν (και τι όχι) οι Συμφωνίες του Όσλο

Όσλο Ι (1993) & Όσλο ΙΙ (1995): Σημεία αναφοράς & Όρια

Κύριες Επιτυχίες

1. Αμοιβαία αναγνώριση: Ισραήλ αναγνώρισε την ΠΛΟ ως παλεστινιανούς αντιπροσώπους· ΠΛΟ αναγνώρισε το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ, απέκυψε βία.
2. Δημιουργία Παλεστινιακής Αρχής (ΠΑ): Προσωρινή αυτοδιοίκηση στη Γάζα–Ιεριχώ (Όσλο Ι), μετά Περιοχές Α/Β (Όσλο ΙΙ) – αστικός έλεγχος για Παλεστινιακούς, συντονισμός ασφαλείας με Ισραήλ.
3. Φασελιασμένη αναχώρηση Ισραήλ: Αποχώρηση από μεγάλα παλεστινιακά πληθυσμιακά κέντρα.
4. Πλαίσιο για τελικές διαπραγματεύσεις: Σύνορα, Ιερουσαλήμ, πρόσφυγες, καταλήψεις, ασφάλεια, νερό – να επιλυθούν μέσα σε 5 χρόνια (μέχρι 1999).
5. Οικονομική συνεργασία: Πρωτόκολλο Παρισιού (τελωνειακή περιβάλλον), δεσμεύσεις χορηγιών.

Τι Αποτυχία / Περιμένει Αδιέξοδο

• Οι τελικές διαπραγματεύσεις καταρράκτωσαν (Καμπ Ντίβιντ 2000, Ταμπά 2001).
• Δεύτερη Ιντιφάδα (2000–05) διάλυσε την εμπιστοσύνη· επέκταση καταλήψεων συνέχισε.
• Διοίκηση ΠΑ περιορισμένη σε διασπασμένες Περιοχές Α/Β· Περιοχή Γ (60% Δυτικής Όχθης) υπό πλήρη ισραηλινό έλεγχο.
• Διάσπαση Γάζας (απογείωση Χαμάς 2007) δημιούργησε δύο παλεστινιακές διοικήσεις.
• Βασικά ζητήματα—Ιερουσαλήμ, δικαίωμα επιστροφής, σύνορα, ασφάλεια— παραμένουν ανοιχτά.

Το Όσλο δημιούργησε ιδρύματα και ένα λεξιλόγιο ειρήνης αλλά όχι ένα κράτος Παλαιστίνης ή μόνιμη ασφάλεια για το Ισραήλ.