Πώς Το Κογκρέσο Της Βιέννης (1815) Περίφραξε Την Γαλλία

Το Κογκρέσο της Βιέννης (1814–15) αναδιαμόρφωσε την Ευρώπη μετά τον Ναπολέοντα. Τα μέτρα του εναντίον της γαλλικής αναβίωσης ήταν πολλαπλών επιπέδων: εδαφικά, χρηματοοικονομικά, στρατιωτικά και διπλωματικά.

1. Εδαφική Μείωση

• Η Γαλλία μειώθηκε στα όρια του 1790 (ούτε τα του 1792)—έπεσε όλα τα κέρδη Επανάστασης/Ναπολέοντα.
• Απεδόθηκαν: Βελγίο/Ολλανδία, αριστερό όχθη ρεγγιού, Σαβoyer/Nice, μέρη Ελβετίας, Ιταλίας, Γερμανίας.
• Αποικίες: Επιβεβαιώθηκε η βρετανική κατοχή Τομπάγκο, Σαιντ Λουκία, Μαυρίκιος, Σεϋχέλλες, Μάλτα, Ακτή Κέιπ· επιστράφηκαν Γουαδελούπη, Μαρτινίκα, Γαλλική Γουιάνα (αλλά όχι Αϊτή).

2. Χρηματοοικονομικές Τιμωρίες

• 700 εκατ. φράγκια αποζημίωση (τεράστιο ποσό· ~30 δισ. € σήμερα).
• Χρηματοδότησε την盟佔領 και ανακατασκευή· παρέσυρε γαλλικό ταμείο.

3. Στρατιωτική Κατάληψη

• 150.000 σύμμαχοι στρατιώτες καταλάβανε βορειοανατολική Γαλλία (1815–1818).
• Η Γαλλία πλήρωσε έξοδα κατάληψης (~200 εκατ. φράγκια/έτος).
• Αναχώρησαν νωρίτερα (1818) μετά γρήγορη πληρωμή—αποδείχθηκε η γαλλική ικανότητα ανάκαμψης.

4. Διπλωματική Περίφραξη: Το Τετράπλευρο Συμμαχία

• Βρετανία, Αυστρία, Πруσσία, Ρωσία υποσχέθηκαν 20ετη αμοιβαία άμυνα εναντίον γαλλικής επιθετικότητας.
• Επέκτειναν σε Πενταπλευρο Συμμαχία (Γαλλία εισήλθε 1818 μετά την κατάληψη).
• Τακτικά κογκρέσα (Aix-la-Chapelle, Troppau, Laibach, Verona) διαχειρίζονταν την ευρωπαϊκή ασφάλεια.

5. Ενίσχυση Κρατών-Ασπίδα

• Βασίλειο Ολλανδίας δημιουργήθηκε (Βελγίο + Ολλανδία) βόρεια πλευρά.
• Πιεμόντη-Σαρδηνία ενισχύθηκε (Γένοβα προστέθηκε) νοτιοανατολική πλευρά.
• Γερμανική Συνομοσπονδία (39 κρατών, αυστριακή προεδρία) αντικατέστησε τη Συνομοσπονδία του ρεγγιού—Πруσσία/Ρεγγίο ως δυτικό τείχος.
• Ελβετία ουδετερότητα εγγυήθηκε.

Αποτέλεσμα: Επιτυχία Μιας Γενιάς

Η Γαλλία δεν ήρθε σε μεγάλο επιθετικό πόλεμο μέχρι το 1854 (Κριμαίος, ως σύμμαχος). Οι επαναστάσεις του 1830 και 1848 ήταν εσωτερικές. Το σύστημα καταρράκωσε μόνο με την ενοποίηση της Γερμανίας (1866–71) και το Ανατολικό Ζήτημα. Η περιφραξη της Βιέννης δούλεψε—αλλά απαιτούσε γαλλική αποδοχή μειωμένου стату, η οποία κράτησε μέχρι τον Ναπολέοντα III.