Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο δανικός λαός υλοποίησε μια από τις πιο εξαιρετικές προσπάθειες διάσωσης στην κατεχόμενη Ευρώπη. Όταν οι γερμανικές αρχές διέταξαν τη σύλληψη και αποστολή των εβραϊκών πολιτών της Δανίας τον Οκτώβριο του 1943, η αντίδραση ήταν άμεση, συλλογική και εκπληκτικά αποτελεσματική. Κανονικοί Δάνοι, κυβερνητικοί ανδρες και ακόμη η μοναρχία συνεργάστηκαν για να ταρτσώσουν το ναζιστικό σχέδιο, σώζοντας σχεδόν ολόκληρη την εβραϊκή κοινότητα.
Το διάταγμα προκάλεσε άμεση εξέγερση. Χιλιάδες Δάνοι κατεβήκαν στους δρόμους της Κοπεγχάγης και άλλων πόλεων, φορώντας κίτρινους αστέρες αλληλεγγύης και διαδηλώνοντας ανοιχτά κατά των επικείμενων συλλήψεων. Αυτή η ορατή, εκτεταμένη αντίσταση ανέδειξε πολιτικά δύσκολη για τους γερμανικούς κατακτητές την προώθηση και σήμανε ότι ο δανικός πληθυσμός δεν θα δεχόταν την καταδίωξη των γειτόνων τους.
Η δανική κυβέρνηση, στηριγμένη από τον Βασιλιά Χριστιάν Χ' και τον Πρωθυπουργό Βίλχελμ Μπουλ, έναρξε δριμύτατες διαπραγματεύσεις με τις γερμανικές αρχές. Δήλωσαν ξεκάθαρα ότι οποιαδήποτε προσπάθεια αποστολής δανικών Εβραίων θα αντιμετωπίζονταν με πανελλαδική αντίσταση. Αυτές οι συζητήσεις ασφάλισαν μια κρίσιμη, αν και θραύσιμη, υπόσχεση ότι οι δανικοί Εβραίοι δεν θα αναγκαζονταν να φύγουν — υπόσχεση που οι Γερμανοί τελικά σπάσαν, αλλά που αγόρασε πολύτιμο χρόνο.
Όταν οι Γερμανοί κίνησαν για να συλλέξουν Εβραίους τη νύχτα 1–2 Οκτωβρίου 1943, βρήκαν τα περισσότερα σπίτια κενά. Σε μια τεράστια, αυτοσχεδιασμένη επιχείρηση, δανικοί πολίτες — ψαράδες, οικογένειες, μέλη της Αντίστασης — έκρυψαν Εβραίους σε σπίτια, νοσοκομεία και εκκλησίες, και τους μετέφεραν πέρα από τη Στενή του Øresund στην ουδέτερη Σουηδία. Πάνω από 7.200 Εβραίοι, μαζί με εκατοντάδες μη-εβραϊκούς συγγενείς, βρήκαν ασφάλεια σε εβδομάδες. Η δανική αστυνομία και λιμενική συχνά παρέβλεπαν, και μερικοί βοηθούσαν ενεργά.
Πέρα από τη θαλάσσια διαδρομή, αμέτρητοι Δάνοι πρόσθεσαν καταφύγια, ψεύτικα έγγραφα, φαγητό και χρήματα. Αγρότες, ιερείς, φοιτητές και δημόσιοι υπάλληλοι διάσχισαν ένα αποκεντρωμένο δίκτυο που καταφύγιο όσους δεν μπορούσαν να φύγουν αμέσως. Αυτή η λαϊκή προσπάθεια αντανακλά μια βαθιά ριζωμένη πολιτιστική δέσμευση στην ισότητα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Η δανική διάσωση αποτελεί σπάνιο φωτεινό σημείο στο σκοτάδι του Ολοκαυτώματος. Απεδείκνωσε ότι ακόμη και υπό κατοχή, μια ενωμένη πολιτική κοινωνία μπορεί να προστατεύσει τα πιο ευάλωτα μέλη της. Σήμερα, η ιστορία αναδεικνύεται στο Yad Vashem, όπου η δανική Αντίσταση τιμάται ως "Δίκαιοι μεταξύ των Εθνών" — μαρτύριο της δύναμης της αλληλεγγύης μπροστά στην τυραννία.
