Μια μόνιμη παρεξήγηση αποδίδει στον Γιάντσε το 20% του επιφανειακού γλυκού νερού της Γης. Η πραγματικότητα: ο Ποταμός Αμαζόνιος κατέχει αυτή την διακρίση, ενώ ο Γιάντσε—αν και τεράστιος—παιζει διαφορετικό υδρολογικό ρόλο.
Ο Αμαζόνιος διασποράζει περίπου 209.000 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο—περίπου 20% όλου του ποταμικού γλυκού νερού που εισέρχεται στους ωκεανούς του κόσμου. Η λεκάνη του καλύπτει 7 εκατομμύρια km², περιοχή μεγαλύτερη από τις συνεχείς Ηνωμένες Πολιτείες. Η ροή του ξεπερνά τους επόμενους επτά μεγαλύτερους ποταμούς συνδυαστικά. Αυτή η πτύση γλυκού νερού εκτείνεται 100+ χλμ στον Ατλαντικό, αλλάζοντας την αλατότητα και την οικολογία μακριά από τη ακτή.
Ο Γιάντσε (Chang Jiang) διασποράζει ~30.166 m³/s—περίπου 14% του όγκου του Αμαζόνιου. Κατατάσσεται 4ος παγκοσμίως κατά διασπορά (μετά Αμαζόνιο, Κονγκό, Ορινόκο). Η σημασία του έγκειται αλλού: μεγαλύτερος ποταμός εντελώς εντός μίας χώρας, υποστηρίζει 400+ εκατ. ανθρώπους, παράγει ~40% του ΑΕΠ της Κίνας και υπηρετεί ως πρωτεύον βορειονοτιος οικολογικός και πολιτιστικός διαιρέτης.
Διάφοροι παράγοντες συγχέουν αυτούς τους ποταμούς:
Το επιφανειακό γλυκό νερό (λίμνες, ποταμοί, υγρότοποι) αποτελεί μόνο ~0,3% του συνολικού νερού της Γης. Από αυτό, οι λίμνες κρατούν 87% (Μπайκάλ μόνος: 22%), οι ποταμοί μόλις 2%. Το 20% του Αμαζόνιου αναφέρεται στην ποταμική διασπορά, όχι στην συνολική αποθήκευση επιφανειακού γλυκού νερού. Το υφαιμικό νερό (30% του γλυκού νερού) και οι παγωμένες κορυφές (68,7%) κυριαρχούν στον πλανητικό προϋπολογισμό.
Η ακριβής υδρολογική κατανόηση οδηγεί σε σωστή πολιτική. Η σύγχυση διασποράς με αποθήκευση, ή η σύγχυση ρόλων ποταμών, οδηγεί σε ελαττωματική σχεδίαση υδατικής ασφάλειας. Το δώρο του Αμαζόνιου είναι πλανητικός ρυθμισμός κλίματος· το δώρο του Γιάντσε είναι η υποστήριξη της κινεζικής πολιτισμικής. Και τα δύο είναι αντανακλάσιμα—αλλά με θεμελιωδώς διαφορετικούς τρόπους.
