Ιταλική Ιθαγένεια: Υπηκοότητα, Εθνότητα & Ταυτότητα

Η ιθαγένεια της Ιταλίας είναι Ιταλική.

Νομική Υπηκοότητα (Cittadinanza Italiana)

• Jure sanguinis (κατά καταγωγή): Απεριόριστη γενεαλογία — εάν πρόγονος ήταν ιταλικός πολίτης μετά το 1861 και δεν απέκτησε άλλη υπηκοότητα πριν το γέννημα του παιδιού.
• Jure soli (κατά γέννηση): Μόνο εάν οι γονείς είναι άγνωστοι/αποράντες, ή το παιδί εγκαταλείφθη στην Ιταλία.
• Φύτευση: 10 χρόνια διαμονής (4 ΕΕ, 5 πρόσφυγες, 2 σύζυγος πολίτη).
• Διπλή υπηκοότητα: Επιτρέπεται από το 1992.

Εθνότητα εναντίον Υπηκοότητας

• Εθνικοί Ιταλοί: ~92% του πληθυσμού (κοινή γλώσσα, πολιτισμός, ρωμαϊκή/καθολική κληρονομιά).
• Μειονότητες: Γερμανοί (Νότιο Τυρόλ), Γάλοί (Αόστα), Σλοβένοι (Φριούλι), Λαδίν, Αλβανοί (Αρμπερές), Έλληνες (Γρίκο), Σαρδινιώτες, Φριουλιάνοι — αναγνωρισμένες γλωσσικές μειονότητες.
• Μετανάστες: 5 εκατ.+ ξένοι κάτοικοι (Ρουμανία, Αλβανία, Μαρόκο, Ουκρανία, Κίνα, Φιλιππίνες, Μπαγκλαντές, Ινδία, Μολδαβία, Αίγυπτος).

Ταυτότητα στην Πράξη

• Ιταλικό διαβατήριο: Ελεύθερη κυκλοφορία ΕΕ, χωρίς βίζα 190+ χώρες.
• Πολιτιστικά σημεία αναφοράς: Γλώσσα, κουζίνα, οικογένεια, καμπανιλισμός (τοπική πιστότητα), ποδόσφαιρο.
• Διασπορά: 80 εκατ.+ άτομα ιταλικής καταγωγής παγκοσμίως (Αργεντινή, Βραζιλία, ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλία, Γερμανία).

Να είσαι Ιταλός είναι νομικό καθεστώς, πολιτιστική κληρονομιά και καθημερινή πρακτική — συχνά όλα τρία ταυτόχρονα.