Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (Bundesrepublik Deutschland) είναι μια δημοκρατική, ομοσπονδιακή, parlementarische δημοκρατία. Η πολιτική της αρχιτεκτονική αντικατοπτρίζει τα μαθήματα του μετα-Β' Παγκοσμίου Πολέμου: διασπασμένη εξουσία, ισχυρές πολιτείες και διαδικαστικές σφραγίδες.
| Στοιχείο | Ρόλος |
|---|---|
| Ομοσπονδιακός Πρόεδρος (Bundespräsident) | Προτυπική κεφαλή κράτους· ηθική εξουσία· υπογράφει νόμους· αντιπροσωπεύει τη Γερμανία διεθνώς. Εκλέγεται από Ομοσπονδιακή Συνέλευση (Bundestag + εκπρόσωποι πολιτειών) για 5 χρόνια (μέγ. 2 όρους). |
| Ομοσπονδιακός Κανγιέριος (Bundeskanzler/in) | Κεφαλή κυβέρνησης· κατέχει εκτελεστική εξουσία· θέτει πολιτικές κατευθύνσεις (Richtlinienkompetenz). Εκλέγεται από Bundestag (μυστική ψήφο, απόλυτη πλειοψηφία). Μπορεί να αφαιρεθεί μόνο μέσω constructive vote of no confidence (συγχρονική εκλογή διαδόχου). |
| Bundestag (Κάτω Βουλή) | Κύριο νομοθετικό όργανο· ~736 μέλη (μεικτό αναλογικό); 4-ετής όρος. Εκλέγει Κανγιέριο, ψηφίζει νόμους, ελέγχει προϋπολογισμό, ελέγχει εκτελεστικό. |
| Bundesrat (Άνω Βουλή / Ομοσπονδιακό Συμβούλιο) | Αντιπροσωπεύει τις 16 πολιτείες (Länder)· 69 ψήφοι με βάρος πληθυσμού (3–6 ανά πολιτεία). Μέλη είναι υπουργοί πολιτειών. Πρέπει να εγκρίνει νόμους που επηρεάζουν πολιτείες/διοίκηση (~40% νομοθεσίας). |
| Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο (Bundesverfassungsgericht) | Φύλακας του Βασικού Νόμου· δύο Senate, 16 δικαστές (μισοί εκλέγονται από Bundestag, μισοί από Bundesrat). Συνταγματική έλεγχος, απαγόρευση κομμάτων, συνταγματικές προσφυγές. |
Οι πολιτείες (Länder) έχουν αποκλειστικές αρμοδιότητες (εκπαίδευση, αστυνομία, πολιτισμός, τοπική αυτοδιοίκηση) και κοινές (αστικό/ποινικό δίκαιο, κοινωνική πρόνοια). Εφαρμόζουν ομοσπονδιακούς νόμους—διοικητικός ομοσπονδיאלισμός.
Το σύστημα της Γερμανίας είναι μηχανισμένο για σταθερότητα, συναίνεση, και πρόληψη αυταρχικής υποχώρησης—συνειδητή απάντηση στην ιστορία της του 20ου αιώνα.
