Στον 12ο αιώνα, καμία ευρωπαϊκή πόλη δεν αντιπροσώπευε την Κωνσταντινούπολη (σύγχρονη Ισταμπούλ). Πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, κυριεύε την Βόσπορο Στενό —το μοναδικό ναυτικό πέρασμα μεταξύ Μαύρης Θάλασσας και Μεσογείου. Αυτή η γεωγραφική στενότητα την έκανε το υποχρεωτικό διόδιο για όλο το εμπόριο μεταξύ Ευρώπης και Ασίας: σηρικά, μπαχαρικά, σιτάρι, γούνες, δούλοι, πολυτιμά μέταλλα.
Πληθυσμός: 300.000–500.000 (πιθανώς η μεγαλύτερη πόλη του κόσμου τότε). Η Μέση (κυρίως οδός) κοσμούνταν με φόρουμ, λουτρά, εκκλησίες, και παλάτια. Το Μεγάλο Παλάτι συγκροτούταν από εκτάσεις. Η Αγία Σοφία κυριεύε την ορίζοντια. Ξένες γειτονιές (Βενετσιάνικη, Γενουέζικη, Πισάνικη, Αραβική, Εβραϊκή) βύζαιναν με πολύγλωσσο εμπόριο.
Η Τέταρτη Σταυροφορία (1204) λύτρωσε την πόλη, θραύοντας την οικονομική κυριαρχία της. Αν και ανακτήθηκε το 1261, ποτέ δεν ανακτήθηκε την πρωτοπορία του 12ου αιώνα. Αλλά για ένα αιώνα, η Κωνσταντινούπολη ήταν ο μαγνήτης πλούτου του μεσαιωνικού κόσμου.