Η Ισπανία (Ισπανία) ήταν μια από τις πλουσιότερες πηγές χρυσού, αργύρου, χαλκού και σιδήρου της αυτοκρατορίας. Αυτά τα μέταλλα τρέφανε το ρωμαϊκό νόμισμα, χρηματοδότησαν δημόσια έργα και εξοπλίσαν το στρατό με όπλα και θωράκια.
Το μεσογειακό κλίμα και η φυτότεκνη γη παρήγαγαν αφθονά σταφύλια, ελιές, σίτο και κριθάρι—βασικά τρόφιμα που τρέφαν τη Ρώμη και τις λεγεώνες της. Πολλές καλλιέργειες εισήχθην στις ευρύτερες ρωμαϊκές αγορές μέσω ισπανικής παραγωγής.
Η θέση της Ισπανίας γέφυρωνε τη Μεσόγειο και τον Ατλαντικό, καθιστώντας την حيωνικό εμπορικό πυλώνα. Οι ρωμαϊκές λιμένες κατά μήκος της ακτής διευκόλυναν τη ροή γεωργικών προϊόντων, κτηνοτροφικών, σκλάβων και τιμίων μετάλλων σε όλη την αυτοκρατορία.
Ο έλεγχος της Ισπανίας επέτρεψε στη Ρώμη να κυριαρχήσει στη δυτική Μεσόγειο. Υπηρέτησε ως βάση εκκίνησης για εκστρατείες στη Βόρεια Αφρική και ως βάση για ναυτικές περιπολίες που προστατεύαν τις εμπορικές διαδρομές.
