Η Αναγέννηση (14ος-17ος αιώνας) δεν ήταν απλώς κίνημα τέχνης—ήταν μια αναβάθμιση πολιτισμικού λογισμικού που ξαναγράφει πώς οι Ευρωπαίοι σκέφταντο, δημιούργησαν, κυβερνούσαν και εξερευνούσαν. Η επιρροή της ηχώ σε κάθε σύγχρονο δυτικό θεσμό.
Ανακάλυψη Ελληνικών & Ρωμαϊκών κειμένων (μέσω βυζαντινών σολωνών, Ισπανικής Ισπανίας, μοναστειριακών βιβλιοθηκών) — Πλάτων, Αριστοτέλης, Βιτρούβιος, Κικέρων, Γαληνός. Ανθρωπιστές (Πετράρχος, Ερασμος, Μορ) υπέρασπισαν ad fontes («προς τις πηγές»). Έβγαλε κριτική κειμένων, φιλολογία, ιστορική συνείδηση.
Μετάβαση από θεοκεντρισμό σε ανθρωποκεντρισμό. Ανθρώπινη αξιοπρέπεια, δυναμικότητα, λογική, ατομικότητα, πολιτεία αρετή. Σακουλάρι εκπαίδευση (τρίβιο/τετράβιο + ιστορία, ποίηση, ηθική φιλοσοφία). Τοποθέτησε τα θεμέλια για σύγχρονες ανθρωπιστικές σπουδές, ελεύθερες τέχνες, ανθρώπινα δικαιώματα.
Ανθρωπιστική έμφαση στην παρατήρηση, πείραμα, μαθηματικά. Ανάκτηση Αρχιμήδους, Πτολεμαίου, Αραβικής οπτικής. → Κοπερνίκος (ηλιοκεντρισμός), Βεσάλιος (ανατομία), Γαλιλαίος (τηλεσκόπιο/φυσική), Κέπλερ (τροχιές), Χάρβι (κυκλική κίνηση), Νεύτον (σύνθεση). Η Αναγέννηση *έπιτρεψε* την Επιστημονική Επανάσταση.
Ανανέωση εμπορίου (Σταυροφορίες, Μογγόλοι, ιταλικές πόλεις-κράτη) → εμπορικό κεφαλαιακί, τράπεζες (Μέντσι, Φούγκερ), διπλή καταχώρηση,wechselbriefe, ασφάλεια. Οι πόλεις (Βενετία, Φλωρεντία, Αντβερπέν, Νυρεμβέργη, Λονδίνο) γίνονται κρουσιβούλια καινοτομίας — πυκνά δίκτυα καλλιτεχνών, σολωνών, τυπογράφων, εμπόρων.
Αναγεννησιακή περιέργεια + βελτιωμένα πλοία (καραβέλα), ναυτιλία (αστρολάβιο, πορτολάν χάρτες), χαρτογραφία (Γεωγραφία Πτολεμαίου τυπωμένη) + επιθυμία άμεσης πρόσβασης στα μπαχαρικά (Οθωμανική φραγμή) → Πρίγκηπας Ερρίκος ο Ναυάρχος, Διάς, Κολόμβος, ντα Γκάμα, Ματζελάν. Κολουμπιανός Ανταλλαγή ξεκινά. Παγκοσμιοποίηση 1.0.
Κριτική σκέψη, εμπειρική επιστήμη, ατομικά δικαιώματα, σακουλάρι κυβέρνηση, καλλιτεχνική ελευθερία, παγκόσμια συνδεσιμότητα — η Αναγέννηση κωδικοποίησε το λειτουργικό σύστημα της σύγχρονης εποχής. Εμείς τρέχουμε ακόμα αυτό (με patches).