Η Προτεσταντική Μεταρρύθμιση (1517 και μετά) και οι επομένους Καθολικο-Προτεσταντικοί πόλεμοι επηρέασαν βαθιά ποιος απεικονίστηκε στην Αμερική, πού και γιατί.
Οι αυτοκράτορες ανάγκαζαν την εξωθρησκευτική των 토πικών λαών. Οι Ιησουίτες, Φραγκισκανοί, Δομινικανοί διάδοσαν τον Καθολικισμό από την Καλιφόρνια μέχρι την Χιλή. Η Ισπανική Ιερή Εξέταση επεκτείνεται στις αποικίες· οι Σεφαρδίτικοι Εβραίοι φεύγουν στο Νέο Άμστερνταμ (NYC) και Καριβική.
Η καταδίωξη των Πουριτών (θέλησαν να «καθαρίσουν» την Εκκλησία της Αγγλίας) και Αποστατών/Πιλεγρίμ (θέλησαν πλήρη χωρισμό) οδήγησε στη Μεγάλη Μετανάστευση (1620–1640): Πλιμούθ, Massachusetts Bay, Κονέκτικατ, Νέο Χέβεν.
Οι Κουάκερ (Συντεχνία Φίλων) αντιμετώπισαν φυλάκιση στην Αγγλία· ο Γουίλιαμ Πεν ίδρυσε την Πενσιλβανία (1681) ως «Ιερό Πείραμα» θρησκευτικής ελευθερίας.
Μετά την Ανάκληση του Εδίκτου του Νάντης (1685), ~200.000 Υγυένο φύγαν—πολλοί στη Νότια Καρολίνα, Νέα Υόρκη, Βιρτζίνια, Καριβική.
Η θρησκευτική ποικιλία γίνεται χαρακτηριστικό της Βρετανικής Βόρειας Αμερικής, καταλήγοντας στο Πρώτο Συμπλήρωμα (1791): «Το Κοινοβούλιο δεν θα κάνει νόμο που αφορά θεσμό θρησκείας…»